"Buddha Bhagavantang, Abivatemi... recite until the tongue is fluent.
"Buddha, Bhagavantang, Abhivatemi... recite the tongue, but understand only the end of the voice."
by: aedon
Every morning in the classroom or every evening in the temple, the sound of "Buddha Bhagavantang Abhivatemi" resonates, a word that millions of Thai children can recite since they do not even know the meaning, recite to the teacher like an open-minded chant, but when one day they grow up, through a world full of rush, selfishness, and exploitation, are the short words that used to be on the tip of the tongue still in our hearts?
"I speak of God, of knowledge, of awakening, of exultation."
This sentence is the heart of Buddhism - but Thai society today seems to remember only the voice, not the meaning.
We "know" that the Buddha is the awake, but instead we "sleep" in the material world.
We "know" that he is exhilarated by passion, but we are exhilarated by the top of the line, the top of the view and the top of the money.
We "know" that the book is the way to wisdom, but instead we choose shortcuts full of deception.
We recite every word but never ask ourselves, "Do you understand?"
In a digital world where faith is in the viral stream, a temple becomes a check-in point, a monk becomes the content of "30 seconds of short dharma," we may be worshiping a Buddha image rather than a Buddha.
We fell on the monk but never bowed to ourselves.
We Yom Kippur in the mouth but sin in Chat.
We pray with a voice but never listen with a heart.
"The teachings of the Buddha are never old, but the hearts of those who are far away have changed."
The word "knower, awake, exhilarating" is to awaken us from our obsession, from our obsession, from our obsession with the world, from the idea that we know it, but we do not know it.
But nowadays... we know everything except "know."
A society where morality becomes just content to share, but not guidance to use.
A society that teaches "respect to monks" but never teaches "greed."
This is why the word "Buddha Bhagavantang Abhivatemi" still resonates in the air.
But not shaking
The monk "knows, awakens." - What about us?
Are we still "asleep, forgetting, greedy"?
Maybe it's time to recite this role again...
Not by mouth.
But with our own "lives,"
https://news-wanmai.blogspot.com/2025/10/blog-post_12.html# Buddhism # Religion # Trending # Good articles that I want to share # Good article
บทสวด "พุทธัง ภาคะวันตัง อภิวาเทมิ" เป็นบทสวดที่แสดงถึงความเคารพและศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า โดยมีความหมายว่า "ข้าพเจ้าขออภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน" ซึ่งข้อความนี้เป็นแก่นแท้ของพุทธศาสนา ชี้ชวนให้เราเห็นความสำคัญของการตื่นรู้และปลุกจิตใจให้เบิกบานอย่างแท้จริง ในสังคมปัจจุบัน แม้คำสวดนี้จะถูกท่องจำโดยเด็กไทยนับล้านคน แต่หลายคนอาจรับรู้เพียงเสียงหรือรูปแบบโดยไม่ได้เข้าใจแก่นแท้ของคำสอน ท่ามกลางยุคดิจิทัลที่เร็วและเร่งรีบ การแสดงออกทางศรัทธากลายเป็นเพียงความบันเทิงหรือเนื้อหาที่แชร์กันในโซเชียล มีเดีย มากกว่าการนำมาใช้เป็นแนวทางชีวิตจริง อย่างไรก็ตาม การใส่ใจและเข้าใจความหมายของคำว่า "พุทธัง ภาคะวันตัง อภิวาเทมิ" สามารถช่วยให้เราประเมินตนเองได้ลึกซึ้งขึ้น ว่าเรากำลังใช้ชีวิตอย่างมีสติและตื่นรู้หรือยัง หรือยังหลงอยู่ในกิเลสและมลทินของโลกวัตถุ เช่น ความโลภ หลงลืม ความตื้นเขินทางวัตถุ การนำบทสวดนี้มาใช้ในชีวิตประจำวันจึงไม่ใช่แค่การท่องคำ แต่เป็นการนำหลักธรรมไปปฏิบัติ เช่น การหมั่นสำรวจจิตตนเอง ละเว้นความคิดโลภ ตระหนักถึงความจริงในสรรพสิ่ง และพัฒนาจิตใจให้ตื่นตัวต่อสภาวะแห่งธรรม ทั้งยังช่วยเสริมสร้างความสงบภายในและความมีเมตตาต่อผู้อื่น สำหรับผู้ที่ต้องการตื่นรู้และกลับสู่แก่นแท้ของพุทธธรรม ควรเริ่มต้นจากการฟังและไต่ถามความหมายของบทสวด พร้อมทั้งนำคำสอนมาสู่การปฏิบัติจริง ไม่เพียงแต่การท่องจำเพื่อผ่านไปแต่ละครั้ง แต่เป็นการท่องบทสวดด้วยหัวใจและนำไปผูกโยงกับชีวิตประจำวัน เพื่อชีวิตที่มีสติ ปลอดภัยจากความทุกข์ และเติมเต็มด้วยปัญญาอย่างแท้จริง
