Go home on time = lazy? or just work as
Go home on time = lazy? or just work as
by aekdon
In the Thai working society, there is a strange belief that
"Who comes home on time is a lazy man.
Who comes home late is a hard worker. "
This belief sounds familiar, but if you listen carefully, it's a culture that hurts both workers and organizations along the way.
Coming home on time doesn't mean taking no work.
But it may reflect that he runs time as a job planner and focuses on work time.
He completes his job and respects his life outside of work.
Which should be normal, not an allegation.
On the other hand, staying late is not always guaranteed to be "diligent."
Many times it is a sign of
A job without a system.
The executive who ordered the job
The meeting was unnecessarily protracted.
Or repeated solutions that no one dared decide to solve.
The scarier thing is that when organizations start to reward fatigue more than results,
When "staying late" becomes a measure of dedication,
Working people will gradually change from
"Work it out."
Is
"Work to look tired."
A good person becomes silent knowing that ability is not as important as being present.
Families start to feel guilty just because they want to go back to eating with their children.
People who have to take care of their parents will start questioning their own values.
He's done his job, done his job, and responsible for everything.
This kind of culture does not create dedicated people.
But it creates people out of fire.
Didn't build a healthy organization.
But create an organization that relies on people's patience rather than ability.
Good job. Shouldn't be exchanged.
Broken health
A broken relationship.
And a life that doesn't have time for anyone.
Real-growth organizations don't measure who goes home the slowest.
But measure that
Who creates the best work?
Who works sustainably?
And who still has a strong heart
Will walk with the organization in the long run
It's time the chief, the executive and the master.
Must give up passion for "images of fatigue."
Then turned to value
Thought, Systematics and Performance
Because people who work well
Should have a good life, too.
Not only work
And have no life left to use
https://news-wanmai.blogspot.com/2025/12/blog-post_17.html
ในสังคมไทยยังคงมีความเชื่ออย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการทำงานที่มองว่าคนที่กลับบ้านตรงเวลานั้นเป็นคนขี้เกียจ ขณะที่คนที่ทำงานจนดึกดื่นถูกมองว่าเป็นคนขยันและทุ่มเทงานมากกว่า แนวคิดนี้เป็นตัวอย่างของ "วัฒนธรรมความเหนื่อย" ที่ไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบเชิงลบต่อสุขภาพและชีวิตครอบครัวของพนักงาน แต่ยังทำลายประสิทธิภาพและความยั่งยืนขององค์กรเองด้วย ความจริงคือ การกลับบ้านตรงเวลาไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้นไม่ทำงานหรือขาดความรับผิดชอบ แต่สะท้อนถึงการวางแผนและบริหารเวลาที่ดี สามารถทำงานให้เสร็จตรงเวลาพร้อมทั้งรักษาชีวิตส่วนตัวให้มีความสมดุล การทำงานอย่างมีระบบและการมีโฟกัสที่ชัดเจนในเวลางานช่วยลดเวลาการทำโอทีที่ไม่จำเป็น และสำหรับองค์กรที่ต้องการพัฒนาควรมุ่งเน้นสร้างระบบงานที่มีประสิทธิภาพและวางแผนงานที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ในทางกลับกัน การอยู่ดึกไม่ได้บ่งบอกถึงความขยันหรือผลงานที่ดีเสมอไป บ่อยครั้งอาจเป็นผลจากการบริหารงานที่ไม่มีประสิทธิภาพ เช่น การประชุมที่ยืดเยื้อ หรือการสั่งงานที่ไม่ชัดเจนซึ่งทำให้เกิดการแก้ปัญหาซ้ำ ๆ ความเหนื่อยที่แสดงออกผ่านการอยู่ดึกจึงไม่ได้ช่วยส่งเสริมองค์กร แต่กลับสร้างบรรยากาศที่ทำให้คนทำงานรู้สึกหมดไฟและขาดแรงจูงใจ องค์กรที่ต้องการประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืนควรเปลี่ยนเกณฑ์การวัดคุณค่าจาก "เวลาที่อยู่ในที่ทำงาน" เป็น "ผลลัพธ์และคุณภาพของงาน" เพื่อส่งเสริมให้พนักงานไม่เพียงแต่ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังรักษาคุณภาพชีวิตไม่ให้ถูกทำลายด้วย ทั้งนี้ การบริหารงานที่ดีจะช่วยสร้างความสมดุลระหว่างงานและชีวิตส่วนตัว ส่งเสริมสุขภาพจิตที่ดี และความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นในครอบครัว หากหัวหน้างานและฝ่ายบริหารสามารถเลิกยึดติดกับภาพความเหนื่อยและหันมาให้คุณค่ากับความคิดสร้างสรรค์ ระบบการทำงาน และประสิทธิภาพมากขึ้น จะช่วยนำไปสู่การสร้างองค์กรที่เข้มแข็งและสามารถเดินหน้าต่อไปได้อย่างมั่นคง พร้อมกับให้พนักงานมีชีวิตที่ดีและมีความสุขควบคู่ไปกับความสำเร็จในการทำงาน
