ใครเสิร์ชคำว่า “ตำด๊องแด๊ง” แล้วกำลังลังเลว่าจะลองดีไหม ขอแชร์ประสบการณ์แบบบ้านๆ จากที่ได้ไปกินที่ “ตำด๊องแด๊ง ณ เชียงคาน” ค่ะ เมนูที่ทำให้สะดุดตั้งแต่คำแรกคือ “ตำด๊องแด๊ง” จริงๆ เพราะเส้นด๊องแด๊งจะหนึบๆ เคี้ยวเพลินกว่าวุ้นเส้น/ขนมจีน เหมาะมากกับน้ำตำที่คลุกเคล้ามาจัดจ้าน จุดเด่นของตำด๊องแด๊งสำหรับเราคือสัมผัสของเส้น พอคลุกกับเครื่องอย่างมะเขือเทศ ถั่วฝักยาว พริก และถั่วลิสงแล้วมันได้ทั้งความกรุบและความมันในคำเดียว น้ำปรุงจะออกเปรี้ยวเค็มหวานนำ แล้วตามด้วยเผ็ด (ใครไม่กินเผ็ด แนะนำบอกระดับความเผ็ดก่อนสั่ง) เวลากินให้คลุกให้เข้ากันก่อนตัก เพราะเครื่องกับน้ำปรุงจะเกาะเส้นดีมาก ยิ่งกินกับผักแกล้มช่วยตัดรสคือพอดี ถ้าไปกันหลายคน แนะนำสั่งแบบ “โต๊ะแซ่บ” คือมีหลายเมนูมาแชร์กัน จะสนุกกว่า นอกจากตำด๊องแด๊งแล้ว เมนูที่เข้าคู่กันดีคือ “ตำซั่ว” รสจะนัวๆ กว่า ช่วยบาลานซ์ความเผ็ดเปรี้ยวของตำด๊องแด๊ง แล้วต่อด้วย “เนื้อย่างพร้อมน้ำจิ้ม” ที่กินแก้เผ็ดได้ดีมาก (เนื้อย่าง+น้ำจิ้มเผ็ดนิดๆ คือฟิน) อีกอย่างที่เราเห็นบนโต๊ะหลายโต๊ะสั่งคือ “ขนมจีนน้ำยาไก่” ถ้าวันไหนอยากได้เมนูอิ่มท้องแบบซดๆ น้ำยากับเส้นขนมจีนช่วยทำให้มื้อครบขึ้น ไม่ได้มีแต่ตำอย่างเดียว ทิปเล็กๆ สำหรับคนอยากลองตำด๊องแด๊งให้ถูกใจ: 1) ถ้าชอบเส้นเด้งๆ ให้กินตอนมาเสิร์ฟใหม่ๆ จะหนึบกำลังดี 2) ถ้าชอบรสเข้มให้ขอเพิ่มความนัว/ปลาร้าได้ แต่ถ้าไม่กินปลาร้าก็บอกได้เช่นกัน 3) ไปช่วงหิวๆ แล้วสั่งหลายอย่าง ระวังอิ่มง่าย เพราะเส้นด๊องแด๊งอิ่มท้องกว่าที่คิด โดยรวมถ้าคุณค้นหา “ตำด๊องแด๊ง” เพราะอยากรู้ว่ามันอร่อยไหม/หน้าตาเป็นยังไง เราว่ามันเป็นเมนูที่ควรลองสักครั้งจริงๆ โดยเฉพาะถ้ามาเที่ยวเชียงคานแล้วอยากหาอาหารอีสานแซ่บๆ แบบจัดเต็ม