เคยมีโอกาสไปเยี่ยมคนไข้ที่โรงพยาบาลสมิติเวชและได้เห็นวิวจากห้องพัก เห็นได้ชัดว่าวิวสวยมากจริงๆ มีทัศนียภาพของเมืองที่กว้างไกล และแสงสีในช่วงกลางคืนก็งดงามยิ่งนัก แต่บอกตามตรงว่า ถึงวิวจะสวย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกโดยรวมดีขึ้นนัก เพราะในสถานที่อย่างโรงพยาบาลนั้น ความรู้สึกของผู้คนไม่ได้อยู่ที่วิวสวยหรืองดงามเท่านั้น แต่คือความหวาดกลัว ความกังวลใจ และความไม่สบายใจที่ต้องเผชิญกับสถานการณ์สุขภาพ หากได้ลองนั่งมองวิวสวยท่ามกลางช่วงเวลาที่ไม่ได้สบายหรือกำลังเจ็บไข้ได้ป่วย ความสวยงามนั้นอาจทำให้รู้สึกแปลกแยก และเหมือนเป็นเพียงฉากหลังของความยากลำบาก อย่างไรก็ตาม การมีวิวที่ดีจากโรงพยาบาลก็ช่วยให้บรรยากาศที่เครียดนั้นดูเบาลงได้บ้าง และทำให้ผู้ป่วยหรือญาติผู้มาดูแลมีช่วงเวลาพักผ่อนสายตาและใจ ซึ่งผมเชื่อว่าหลายคนที่เคยไปเยี่ยมคนไข้ที่นี่จะเข้าใจความรู้สึกนี้ดี การได้เห็นธรรมชาติหรือวิวทิวทัศน์สวย ๆ ในเวลาที่เราต้องเผชิญกับความทุกข์ อาจไม่ได้ช่วยเยียวยาทุกอย่าง แต่ก็ทำให้ใจสงบขึ้นและรู้สึกเติมพลังได้บ้าง ดังนั้น ถึงแม้ว่าผมจะรู้สึกไม่อยากมาชมวิวที่นี่เพราะความหมายและสถานการณ์รอบตัว แต่ก็ต้องขอบคุณวิวดี ๆ จากโรงพยาบาลสมิติเวช ที่ช่วยเพิ่มความสดชื่นใจในเวลาที่ต้องเผชิญเรื่องยาก ๆ เหล่านี้จริงๆ