Currently the best.
เคยโดนทรยศแบบไม่ทันตั้งตัวเหมือนกันค่ะ ตอนนั้นเจ็บไม่ได้แค่เพราะ “เสียคน” แต่เสียความไว้ใจที่เราให้ไปเต็มๆ ความรู้สึกมันตื้ออยู่ในอก คิดวนว่าเราพลาดตรงไหน ทำไมถึงโดนหักหลัง แต่พอเวลาผ่านไปถึงเข้าใจว่า การอยู่กับอดีตนานๆ มันทำให้เราเสีย “ปัจจุบัน” ไปด้วย เลยอยากแชร์คำคมและมุมคิดที่ช่วยพยุงใจในวันที่โดนทรยศ เผื่อใครกำลังผ่านจุดนี้อยู่ 1) “บทเรียนที่แพงที่สุด คือการไว้ใจคนผิด” ไม่ได้แปลว่าเราต้องเป็นคนระแวงไปตลอด แต่แปลว่าเราฉลาดขึ้น—ครั้งหน้าเราจะค่อยๆ ให้ใจ และดูการกระทำมากกว่าคำพูด 2) “การให้อภัยไม่ใช่ยอมรับสิ่งที่เขาทำ แต่คือปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ” ถ้ายังโกรธยังเจ็บได้ ไม่ผิดเลยค่ะ แค่ค่อยๆ ปล่อย ไม่ต้องรีบ ‘หายดี’ ให้ใครดู 3) “คนที่ทรยศเรา อาจไม่ได้ทำลายชีวิตเรา…แต่เขาเปิดตาเรา” บางคนเข้ามาเพื่อสอนให้เราเห็นคุณค่าตัวเอง และตั้งขอบเขตให้ชัดขึ้น 4) “อย่าจมกับอดีต และอย่ากังวลอนาคตมากเกินไป อยู่กับปัจจุบันให้เต็มที่ก็พอ” อันนี้เป็นประโยคที่เตือนใจมากๆ เพราะเรามักทุ่มสุดตัวเพื่ออนาคต จนลืมว่าปัจจุบันก็คือชีวิต ทริคเล็กๆ ที่ช่วยให้ผ่านช่วงโดนหักหลังได้ไวขึ้น (จากประสบการณ์ส่วนตัว) - เขียนระบาย: เขียนให้หมดว่าเจ็บตรงไหน โกรธอะไร แล้วพับเก็บไว้ เหมือนเอาความรู้สึกออกจากหัว - ตั้ง “ระยะห่าง”: ถ้าต้องเจอ/ต้องคุย ลองคุยเท่าที่จำเป็น ลดการตามข่าว ลดการส่อง จะช่วยไม่ให้ใจรื้อแผล - ทบทวนสัญญาณเตือน: ไม่ใช่โทษตัวเองนะคะ แต่เพื่อรู้ว่า ครั้งหน้าถ้าเจอพฤติกรรมเดิม เราจะถอยได้เร็วขึ้น - กลับมาดูแลตัวเอง: นอนให้พอ ออกไปเดิน รับแดด ทำอะไรเล็กๆ ให้สำเร็จในแต่ละวัน เพื่อดึงตัวเองกลับมาที่ “ตอนนี้” สุดท้ายอยากบอกว่า การโดนทรยศไม่ใช่ความผิดของเรา ความรัก ความไว้ใจที่เราให้ไปมันไม่ได้ไร้ค่า แค่ให้ผิดคนเท่านั้น วันนี้ขอให้เราอยู่กับปัจจุบันให้เต็มที่ แล้วค่อยๆ เดินต่อไปแบบที่ใจเบาขึ้นค่ะ
