การใช้เครื่องช่วยหายใจเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย และคนรอบข้างหลายคนอาจมองไม่เห็นหรือไม่เข้าใจในความลำบากที่แท้จริงของผู้ป่วยที่ต้องพึ่งพาอุปกรณ์นี้ตลอดเวลา จากประสบการณ์ของผู้ป่วยหรือคนใกล้ชิด จะพบว่าการออกไปข้างนอกหรือเข้าร่วมกิจกรรมกับเพื่อนฝูงนั้นมีข้อจำกัดมาก เพราะเครื่องช่วยหายใจต้องมีการดูแลและใช้อย่างระมัดระวัง เพื่อให้ระบบทางเดินหายใจยังคงทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกหลากหลายด้านจิตใจ ทั้งความรู้สึกโดดเดี่ยว เหนื่อยล้า หรือแม้แต่รู้สึกผิดเมื่อต้องปฏิเสธคำชวน หรือไม่สามารถทำกิจกรรมร่วมกับคนอื่นได้เหมือนเดิม การเปิดใจแลกเปลี่ยนเรื่องราวเหล่านี้ จึงช่วยสร้างความเข้าใจและเห็นใจจากเพื่อนหรือคนรอบข้างมากขึ้น ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกได้รับการสนับสนุน พร้อมทั้งเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น แม้ว่าร่างกายจะมีข้อจำกัด ดังนั้น การเข้าใจและเห็นใจผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจจึงเป็นเรื่องสำคัญ เพราะมันเป็นมากกว่าการดูแลร่างกาย แต่คือการเห็นคุณค่าและการให้กำลังใจในทุก ๆ วันของชีวิตพวกเขา