หลายครั้งที่เรามักจะทุ่มเทความรักและความห่วงใยให้กับคนอื่นโดยไม่รู้ตัวว่าเราเองก็ต้องการการดูแลใจเหมือนกัน เราแคร์ทุกคนที่เข้ามาในชีวิต ทั้งครอบครัว เพื่อน หรือคนรัก จนบางครั้งลืมไปว่าตัวเองก็ต้องการความรักและความเข้าใจเหมือนกัน ความรู้สึกเช่นนี้เป็นเรื่องธรรมดาที่หลายคนประสบ โดยเฉพาะในสังคมที่ให้ความสำคัญกับความเข้มแข็งและการเอาใจใส่ผู้อื่นมากกว่าตัวเอง จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อเราแคร์ทุกคนมากเกินไป บางครั้งก็ทำให้เราเหนื่อยและหมดแรงจนรู้สึกเหมือนไม่มีใครแคร์เราบ้าง การเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตและให้ความสำคัญกับตัวเองจึงเป็นสิ่งจำเป็น เช่น การเปิดใจพูดคุยกับคนใกล้ตัว การหาเวลาทำกิจกรรมที่ทำให้เรารู้สึกดี หรือแม้แต่การพูดกับตัวเองอย่างอบอุ่น การแคร์ตัวเองไม่ได้หมายความว่าเราจะเห็นแก่ตัว แต่มันคือการประคับประคองจิตใจเพื่อให้เราสามารถดูแลคนอื่นได้ดีขึ้นอีกด้วย การยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองและให้เวลาพักผ่อนใจเป็นสิ่งสำคัญ อย่าลืมว่าความสุขและความสงบของเราก่อน ย่อมส่งผลดีต่อความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเสมอ หากคุณกำลังรู้สึกแบบนี้ ก็อยากให้ลองมองดูตัวเองและพูดคุยกับใจตัวเองบ้างว่า "ฉันต้องการอะไร" การแคร์ทุกคนเป็นเรื่องดี แต่แคร์ตัวเองยิ่งสำคัญไม่แพ้กัน