ในมุมมองของผม การที่ "กัน จอมพลัง" กล้าที่จะทำอะไรที่ไม่เหมือนใคร เช่น นำคอนเทนเนอร์ไปกั้นชายแดน มันไม่ใช่แค่การแสวงหาชื่อเสียงหรือ "หิวแสง" อย่างที่บางคนโจมตี แต่เป็นสัญญาณของความไม่พอใจที่ลึกซึ้งต่อสถานการณ์ "พื้นที่สีเทา" ที่ถูกปล่อยปละละเลยมานานหลายปี พื้นที่ชายแดนซึ่งควรจะได้รับการดูแลอย่างเข้มงวดกลับกลายเป็นจุดที่ทุนข้ามชาติเข้ามามีอิทธิพลและกัดกินผลประโยชน์ของชาติ ผ่านการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ลับ ๆ ที่ไม่โปร่งใส การกระทำของกันจึงเหมือนเป็นการปลุกให้สังคมหันมาตระหนักรู้ว่า "พื้นที่สีเทา" เหล่านี้ยังมีเส้นขอบเขตที่ต้องป้องกันและรักษาด้วยพลเมืองที่ใส่ใจ นอกจากนี้ ยังสะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งในเชิงโครงสร้างของอำนาจที่เกิดขึ้น เมื่อพลเมืองธรรมดากล้าทำในสิ่งที่ผู้มีอำนาจ "ในเครื่องแบบ" กลัวว่าจะถูกตัดบทหรือถูกเปิดเผยความผิดพลาด การใช้คำว่า "กลัวแสง" จึงน่าสนใจ เพราะมันเปรียบเหมือนความมืดของอำนาจที่ไม่ต้องการให้ใครเข้ามาใกล้หรือทำให้เห็น จากประสบการณ์ส่วนตัว การมีคนที่กล้าทำในสิ่งที่คนทั่วไปคิดว่า "ล้ำเส้น" นั้น เป็นสิ่งจำเป็นในสังคมเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและท้าทายอำนาจที่ไม่เป็นธรรม ชายแดนที่ถูกทอดทิ้งไม่ได้แค่เป็นปัญหาทางภูมิศาสตร์ แต่คือปัญหาทางสังคมและการเมืองที่เราในฐานะพลเมืองต้องมีส่วนร่วมในการแก้ไข ผมอยากชวนให้ทุกคนลองหันมาสนใจและติดตามเรื่องราวแนวนี้มากขึ้น เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในพื้นที่ชายแดนไทยนั้น ไม่ได้เป็นเรื่องไกลตัว แต่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง ความเป็นธรรม และอนาคตของประเทศชาติเราทุกคน