ประสบการณ์ของผมในความสัมพันธ์แบบไม่รู้จักกันจริงๆนั้น ค่อนข้างตรงกับที่หลายๆ คนอาจเคยเจอ บางครั้งเราคิดว่าเข้าใจกันดีแล้ว แต่ลึกๆ ยังมีสิ่งที่ไม่เคยได้พูดหรือไม่ได้สัมผัสอย่างแท้จริง ในยุคที่ทุกคนมักจะแสดงตัวตนผ่านโซเชียลมีเดีย การรู้จักกันแค่ผ่านหน้าจอก็ไม่ได้แปลว่าเข้าใจกันจริงๆ เรื่องนี้จึงวนเวียนอยู่ในหัวเสมอว่าความสัมพันธ์ที่ดีต้องมีการสื่อสารและทำความรู้จักกันให้ลึกซึ้งกว่าแค่ภาพลักษณ์ภายนอก การเรียนรู้ที่จะยอมรับความไม่รู้จักและเปิดใจฟังกัน จึงเป็นกุญแจสำคัญ ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่ลังเลและงุนงงในความรู้สึกก็เพราะเรายังไม่เคยเปิดใจให้เข้าใจกันจริงๆ นี่เอง ดังนั้น ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ เป็นเหมือนความจริงที่เราต้องยอมรับในความสัมพันธ์ทุกประเภท และถ้าอยากให้มันยาวนาน ก็ต้องมีความพยายามและความจริงใจที่จะทำความรู้จักกันและกันในระดับที่ลึกซึ้งกว่าที่เคยคิด