จากประสบการณ์ส่วนตัว การมีบุญในชีวิตนั้นไม่ได้หมายถึงเพียงแต่การทำความดีหรือบริจาคทานเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการมีใจที่สงบและมีสมาธิในการดำเนินชีวิตด้วย คราวหนึ่งผมได้ลองปฏิบัติธรรมตามคำสอนของหลวงพ่อสด วัดปากน้ำโดยเน้นที่การฝึกอุเบกขาคือการวางใจเป็นกลาง ไม่ยึดติดกับความคิดหรืออารมณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เมื่อใจนิ่งขึ้น เราจะเห็นว่าความทุกข์และปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องรับเอามาเป็นภาระหรือทำให้ใจวุ่นวาย แต่เป็นเพียงกระแสผ่านที่แวะเข้ามาแล้วก็จะผ่านไป ความรู้เท่าทันนี้ช่วยให้เราสามารถทำงานหรือทำกิจการงานได้อย่างคล่องตัว มีสมาธิมากขึ้น และทำให้ผลลัพธ์ของงานดีขึ้นด้วย นอกจากนี้ สิ่งที่หลวงพ่อสดกล่าวถึงเรื่อง "ใจที่นิ่งจะไม่หวั่นไหวกับคำคน" นั้น ผมพบว่าการไม่เอาหูไปนาเอาตาไปไร่กับเรื่องลบๆ ของคนรอบข้างทำให้ลดความเครียดและความกังวลได้อย่างมาก เมื่อไม่ต้องอธิบายหรือแก้ตัวกับทุกอย่าง ก็ทำให้เรามีเวลามากขึ้นในการพัฒนาตัวเองและทำสิ่งที่เป็นประโยชน์จริงๆ ในชีวิตประจำวัน จึงอยากแนะนำว่า การสร้างบุญควรควบคู่ไปกับการฝึกจิตใจ เพื่อให้เกิดทั้งความสงบและความเจริญในทุกๆ ด้าน เพราะใจที่สงบและมีสมาธิเป็นรากฐานสำคัญในการทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จและมีความสุขอย่างแท้จริง