ความรักวัยเรียน vs วัยทำงาน💜 ดีขึ้นหรือแย่ลง
#แชร์ประสบการณ์ จากที่คบกับแฟนมา 9 ปีตั้งแต่สมัยเรียน
ความรักตอนนั้นกับตอนนี้เปลี่ยนไปเยอะมากค่ะ โดยเฉพาะมุมมองเรื่องความสัมพันธ์
สำหรับใครที่มี #รักต่างวัย ลองมาแชร์แลกเปลี่ยนมุมมองระหว่าง #ความรักวัยทำงาน กับ #ความรักวัยรุ่น กัน
เราเริ่มคบกับแฟนตอนปี 3 ก็ยังเด็กอยู่อะนะ กำลังบ้าๆบอๆ เต็มที่กับชีวิตเพราะเดี๋ยวก็เรียนจบแล้ว ความรักในตอนนั้นคือต้องการให้เขาเป็นผู้ชายในอุดมคติให้ได้ (คือเราชอบเขาที่นิสัย แต่อยากให้เลิกพฤติกรรมนู่นนี่) งอนเก่ง หาเรื่องประชดเก่ง (ทั้งๆที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราประชดหรือโกรธ55) โกรธเขาแค่เขาไม่ตอบไลน์ ต้องคุยกันทุกวันก่อนนอน บอกฝันดีทุกวัน เพราะเรามีหน้าที่แค่เรียน เลยมีเวลาต่อวันค่อนข้างมาก ไม่ค่อยรู้สึกว่าต้องจริงจังกับความสัมพันธ์มาก (แต่ไม่คบซ้อนนะ) เคยคิดขนาดที่ว่าถ้า lifestyle ต่างกันมากก็เลิกก็จบ หยอดกันก็จะเขินๆ
พอเริ่มทำงาน...ปัญหาข้างบนหายไปเลยเพราะกลายเป็นว่าต่างคนต่างไม่มีเวลาเพราะต้องทำงานค่ะ555 คือยุ่งจริงๆ ความรับผิดชอบมากขึ้น ทั ้งเรื่องหาเงิน ครอบครัว บ้าน บลาๆๆ เลิกหยุมหยิมกับพฤติกรรมแฟน มองเป็นเรื่องธรรมชาติ ปรับได้ก็ปรับกันไป ปรับไม่ได้ช่างมัน โฟกัสที่ปัจจุบัน ออกไปเที่ยวด้วยกันน้อยลงเพราะเหนื่อยอยากพักผ่อน (จริงๆ ในช่วงวันหยุด) แต่ใช้เวลาอยู่บ้านด้วยกัน เวลาโกรธกันก็พูดให้เคลียร์รีบๆ จบ จะไม่ค่อยมานั่งงอนให้เสียเวลา ใช้เหตุผลมากขึ้นใช้อารมณ์น้อยลง มีความรู้สึกว่าอยากรักษาความสัมพันธ์นี้ไปนานๆ เพราะเราคงไม่ได้เจอคนที่จะเข้าใจเราไปมากกว่าคนที่อยู่ข้างเรามาตั้งแต่ต้น แต่คู่เราติด skinship เราเลยรู้สึกว่าถ้าเป็นกาแฟก็คงหวาน 25% รสชาติกำลังกลมกล่อม ไม่หวานเกินไป
ซึ่งเราบอกได้เลยว่าเราแฮปปี้กับรักวัยทำงาน เพราะเราเองก็ไม่ชอบตัวเองเวอร์ชั่นงี่เง่า เราชอบตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีกว่าเดิมค่ะ (แฟนเราเองก็เช่นกัน) ถึงเวลาท ี่มีให้กันน้อยลงแต่เป็น quality time มากๆ
จะเห็นว่าวัยทำงานดูเรียลๆ อาจจะไม่ค่อย puppy หรือ romantic หวือหวาเหมือนวัยเรียน แต่ว่ามันออกแนวมั่นคง อบอุ่น น่าเบื่อ บางทีเราก็ยังนึกถึงฟีลลิ่งตอนจีบกันอยู่นะ ตื่นเต้นดี555 แต่เชื่อเถอะค่ะว่าพออายุมากขึ้นเราจะเลิกมองหาอะไรที่หวือหวา แต่จะมองหาอะไรที่สบายใจแทน อยากได้คนที่ใส่ใจดูแล คนที่ฮีลใจเราได้ คนที่เข้าใจไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ไหน
คนที่มีรักต่างวัยอ่านแล้วก็อยากให้เข้าใจมุมมองของกันและกันนะคะ โดยเฉพาะน้องๆที่คบพี่วัยทำงาน 😊 แล้วของทุกคนเป็นแบบเดียวกันมั้ยคะ ชอบบรรยากาศความสัมพันธ์แบบไหนมากกว่ากัน
#Lemon8ฟอรั่ม #เรื่องเล่าความสัมพันธ์ #เม้ามอยความรัก #lemon8ไดอารี่ #ป้ายยากับlemon8 #risingstarคนต่อไป
ถ้าคุณกำลังคิดว่า “อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น” แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน เราว่าความสัมพันธ์นี่แหละเป็นกระจกที่สะท้อนตัวเราได้ชัดมาก โดยเฉพาะช่วงเปลี่ยนผ่านจากวัยเรียนไปวัยทำงาน ที่ชีวิตจากมีเวลาเยอะๆ กลายเป็นมีภาระ งาน เงิน ครอบครัว และพลังงานต่อวันจำกัดลงจริงๆ สิ่งแรกที่เราทำแล้วเห็นผลคือ “เปลี่ยนจากคาดหวังให้เขาเป็นแบบที่เราคิด” มาเป็น “คุยให้ชัดว่าเราต้องการอะไร” เมื่อก่อนชอบงอน ชอบประชด หวังให้เขาเดาออก แต่พอโตขึ้นถึงรู้ว่ามันเสียเวลาทั้งคู่มาก วิธีที่ช่วยเราได้คือใช้ประโยคแบบนี้ค่ะ: “เรารู้สึก ___ เพราะ ___ เราอยากให้ครั้งหน้าช่วย ___ ได้มั้ย” ฟังดูตรงๆ แต่โคตรลดการทะเลาะ และทำให้เราเป็นคนสื่อสารดีขึ้นแบบเห็นได้ชัด ข้อสองคือ “เลิกวัดความรักด้วยความถี่” แล้วหันมาวัดด้วยคุณภาพ ตอนวัยเรียนอาจติดคุยทุกวัน บอกฝันดีทุกคืน แต่พอทำงานแล้วมันทำไม่ได้ตลอด เราเลยตั้งกติกาใหม่ เช่น วันธรรมดาเช็กอินสั้นๆ ก่อนนอน 5–10 นาที แค่ถามว่าไหวมั้ย วันนี้เหนื่อยอะไร และเลือก 1 วันในสัปดาห์ทำ quality time จริงๆ จะไปเดินเล่น กินข้าว หรืออยู่บ้านดูหนังก็ได้ ขอแค่วางมือถือบ้าง ข้อสามคือ “ฝึกจัดการอารมณ์ก่อนคุย” เวลาเหนื่อยจากงาน เราจะหงุดหงิดง่ายมาก เคล็ดลับของเราคือยังไม่รีบคุยตอนอารมณ์พุ่ง ให้เวลาตัวเอง 20–30 นาที อาบน้ำ เดินเล่น หรือหายใจลึกๆ แล้วค่อยกลับมาคุยด้วยเหตุผล วิธีนี้ทำให้เราเปลี่ยนจากคนใช้อารมณ์ เป็นคนเคลียร์ปัญหาได้ไวขึ้น ข้อสี่ที่สำคัญมากสำหรับคู่ที่อยู่ด้วยกันนานๆ คือ “รักษาความใกล้ชิดแบบพอดี” บางคู่เป็นสายสกินชิพ บางคู่ไม่ถนัด เราว่าคุยกันตรงๆ จะดีที่สุด เช่น ตกลงกันว่าในวันที่เครียด ขอแค่กอดสั้นๆ หรือจับมือก่อนนอนก็พอ มันเหมือนเติมความหวานแบบ 25% กำลังกลมกล่อม ไม่ต้องหวือหวาแต่ทำให้รู้สึกปลอดภัย สุดท้าย ถ้าเป้าหมายคืออยากเป็นเวอร์ชันที่ดีขึ้น ลองถามตัวเอง 3 ข้อนี้ค่ะ: 1) นิสัยอะไรของเราที่ทำร้ายความสัมพันธ์โดยไม่รู้ตัว 2) เราขอโทษเป็นไหม/ขอบคุณเป็นไหม 3) วันนี้เราทำอะไรเล็กๆ ให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นได้บ้าง การเปลี่ยนตัวเองไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่ค่อยๆ ทำให้ “เรียล” และ “สบายใจ” มากขึ้นทุกวันก็พอค่ะ
เราคบกันตั้งเเต่วัยเรียนจนทำงานสิ่งที่เปลี่ยนคือเรื่องเวลา เวลาไม่ตรงกัน เราไม่มีให้กันทั้งๆที่เป็นวันครบรอบ เเต่เขาก็ยังเป็นความสบายใจของเราอยู่ นานๆเจอกันที