หลังสงครามเกาหลี ทหารผ่านศึกคนหนึ่งได้กลับมาอยู่บ้านกับครอบครัวอีกครั้ง เขารอดปลอดภัยมาจากสงครามด้วยอวัยวะครบสามสิบสอง ภรรยาของเขาแสนจะดีใจที่ได้สามีกลับคืนมา แต่แล้วเธอก็พบว่า สามีของเธอเปลี่ยนแปลงไปมาก เขาไม่อบอุ่นน่ารักเหมือนแต่ก่อน วันๆ เอาแต่นั่งหน้าเครียดไม่พูดไม่จาซึมอยู่อย่างนั้นทั้งวัน เธอรู้สึกสงสารสามีของเธอมาก อยากจะให้เขาสามารถปล่อยวางความทรงจำอันเลวร้ายจากสงครามแล้วกลับมาร่าเริงเหมือนเก่าได้ เธอพยายามจะช่วยเขาแต่เขาก็ไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้เลย เธอจะทำอย่างไรดีนะ...

เธอจึงตัดสินใจไปหาหลวงพ่อผู้ทรงภูมิปัญญา ตั้งใจจะขอยาวิเศษไปรักษาสามี หลวงพ่อบอกว่า งานนี้เป็นงานใหญ่ ต้องใช้ของสำคัญเป็นวัตถุดิบ ท่านต้องการหนวดเสือโคร่งหนึ่งเส้น เธอจะหาให้ท่านได้หรือไม่ ความรักสามีอย่างสุดซึ้งทำให้เธอตกปากรับคำว่าเธอจะพยายามไปหาหนวดเสือโคร่งมาให้ได้

ด้วยจิตใจอันกล้าหาญ เธอตัดสินใจเดินเข้าไปในป่าลึก และปีนขึ้นไปบนภูเขาจนพบถ้ำๆ หนึ่ง มองเห็นเสือโคร่งนั่งอยู่ในถ้ำนั้น ทำอย่างไรจึงจะได้หนวดเสือโคร่ง เธอพยายามวางแผนยุทธศาสตร์พิชิตเสือโคร่ง เธอนั่งอยู่หน้าถ้ำนิ่งๆ เป็นเวลานาน ค่อยๆ เขยิบเข้าใกล้ทีละนิดๆ เขยิบนิดหนึ่ง แล้วนั่งนิ่งรอดูท่าทีของเสือโคร่งอยู่เป็นนาน ก่อนที่จะเขยิบต่อไปอีกนิด เธออดทน ใจเย็น และต้องใช้สมาธิอย่างมากเพื่อจะค่อยๆ เข้าไปใกล้ๆ เสือโคร่ง โดยไม่ทำให้มันเห็นว่าเธอเป็นศัตรู ในที่สุดเธอก็ได้เข้าไปนั่งอยู่ชิดตัวเสือโคร่ง นั่งนิ่งๆ อยู่ข้างๆ จนเสือโคร่งรู้สึกชิน ไม่มีท่าทีดุร้าย เธออดทนนั่งนิ่งๆ จนเสือโคร่งหลับไป เธอจึงกระตุกหนวดเสือโคร่งได้สำเร็จ แล้วเธอก็ค่อยๆ ย่องกลับออกมา

เธอนำหนวดเสือโคร่งเส้นนั้นมาให้หลวงพ่อด้วยความภูมิใจ หลวงพ่อพยักหน้าและบอกเธอว่า “ทิ้งได้เลย” เธอร้องอุทธรณ์ว่า กว่าจะได้หนวดเสือโคร่งเส้นนี้มามันยากลำบากมากสุดจะพรรณนา หลวงพ่อบอกเธอว่า เธอต้องใช้วิธีเดียวกับที่เข้าไปหาเสือโคร่งกับสามีของเธอ เขาผ่านศึกสงครามมา จิตใจของเขาได้รับความกระทบกระเทือน เธอจะต้องอดทน ใจเย็น ค่อยๆ เขยิบเข้าไปหาเขาทีละนิดๆ อดทน ใจเย็น แล้วสามีของเธอจะยอมรับเธอในที่สุด

#พระอาจารย์ชยสาโร

#ปัจจัตตัง