ใครที่กำลังหา “เห็ดน้ำหมาก” หรือ “เห็ดแดงน้ำหมาก” แล้วเจอตามทุ่งนา/คันนาเหมือนบ้านเรา บอกเลยว่าช่วงที่มีโอกาสเจอบ่อยคือหลังฝนตกใหม่ๆ ดินชื้นๆ โดยเฉพาะแถวหญ้าขึ้นเขียว ข้างๆ กอข้าว หรือบริเวณที่มีร่มเงาต้นไม้ใกล้ทุ่งนา เราจะเห็นดอกเห็ดโผล่มาเป็นจุดสีแดงอมขาว มีลวดลายสวยมาก มองไกลๆ ก็สะดุดตา ทริคเล็กๆ ที่ฉันใช้เวลาหาเห็ดป่าคือ “มองสีและมองพื้น” ก่อนเลย เห็ดน้ำหมากจะเด่นเรื่องสีแดงน้ำหมาก (ออกแดงอมน้ำตาล/แดงอมขาวตามวัยของดอก) พอไปเจอพื้นหญ้าเขียวๆ คือเห็นชัดมาก แล้วค่อยก้มดูรอบๆ ว่ามีดอกเล็กๆ ซ่อนอยู่ไหม บางทีขึ้นเป็นกลุ่มเล็กๆ ไม่ได้โดดเดี่ยวดอกเดียว อีกอย่างที่อยากแชร์คือ เวลาเจอเห็ดป่าหน้าตาคล้ายๆ กัน เช่น คนชอบเรียกรวมๆ ว่าเห็ดโคน เห็ดโคนใหญ่ หรือบางพื้นที่โยงไปถึงเห็ดข้าวตอก เราควรระวังเรื่องการระบุชนิดให้ชัวร์ เพราะเห็ดป่าหลายชนิด “สีใกล้เคียงกัน” แต่กินได้-กินไม่ได้ต่างกันมาก ถ้าไม่มั่นใจจริงๆ ฉันจะเน้นถ่ายรูปหลายมุมไว้ก่อน เช่น หมวกเห็ดด้านบน ลวดลาย/สีแดงน้ำหมากแบบชัดๆ ด้านใต้หมวก ก้านเห็ด และสภาพแวดล้อมรอบๆ (ขึ้นบนหญ้า ขึ้นริมคันนา หรือใกล้โคนไม้) แล้วค่อยเอาไปถามคนพื้นที่ที่ชำนาญ ถ้าตั้งใจจะออกหาแนะนำให้ไปตอนเช้าๆ อากาศยังไม่ร้อน เห็ดจะยังสด ไม่ช้ำง่าย และมองเห็นง่ายกว่า พกตะกร้าหรือถุงโปร่งๆ จะดีกว่าถุงพลาสติกแน่นๆ เพราะเห็ดอับและเละเร็ว และที่สำคัญอย่าขุดทำลายหน้าดิน/หญ้าเยอะ เก็บแบบพอดีๆ ให้ธรรมชาติฟื้นตัวได้ ฤดูหน้าจะได้มีเห็ดป่าให้เก็บกันต่อ สุดท้าย ถ้าใครเจอเห็ดน้ำหมากในทุ่งนาสีเขียว มีต้นไม้เรียงอยู่ด้านหลัง หรือแถวกระท่อมกลางนาแบบบ้านเรา นั่นคือสัญญาณว่าความชื้นกำลังดี ลองเดินสำรวจเป็นวงกว้างอีกนิด บางทีอาจเจอเห็ดป่าอื่นๆ โผล่มาใกล้ๆ กันด้วย แต่ขอย้ำว่าเห็ดไหนไม่ชัวร์ อย่าชิม อย่าเก็บไปกินนะคะ เอาความปลอดภัยไว้ก่อนเสมอ