มีเมืองในเบลเยียมที่เคยมีประเพณีการโยนแมวลงมาจากหอคอย

ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “อีเปอร์” แล้วงงว่าเมืองนี้อยู่ตรงไหนในแผนที่เบลเยียม—อีเปอร์ (Ypres) อยู่ทางตะวันตกของประเทศ ในภูมิภาคแฟลนเดอร์ส (Flanders) ใกล้เมือง Kortrijk และไม่ไกลจากชายแดนฝรั่งเศส เทียบง่าย ๆ คืออยู่โซนที่คนชอบขับรถเที่ยวต่อไปเมืองเล็ก ๆ รอบ ๆ ได้สบาย สิ่งที่ทำให้ชื่ออีเปอร์ถูกพูดถึงบ่อยคือความเป็น “เมืองเก่า” และมีประวัติหนักมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เมืองเคยเสียหายเยอะและถูกบูรณะกลับมาใหม่ แต่ยังคงบรรยากาศคลาสสิกไว้ได้ดี จุดแลนด์มาร์กที่เกี่ยวกับเรื่อง “โยนแมวจากหอคอย” คืออาคาร Cloth Hall (โถงค้าผ้า) และหอคอย (belfry) ที่โดดเด่นมาก ถ้าดูรูปหรือ OCR ในโพสต์จะเห็นคำว่า CLOTH HALL ชัด ๆ นี่แหละคือจุดหลักที่คนไปยืนถ่ายรูปกัน ส่วนประเพณีที่เล่ากันว่า “โยนแมวลงจากหอคอย” ฟังแล้วโหดจริง (หลายคนก็รู้สึกว่าโหดสุด ๆ และทําร้ายจิตใจมาก) แต่ถ้ามองตามบริบทอดีต เขาเชื่อมโยงกับยุคกลางที่เมืองค้าผ้า/โกดังผ้ามีหนูเยอะ จึงนิยมเลี้ยงแมวไว้ช่วยจับหนู พอหมดฤดูกาลค้าผ้า จำนวนแมวที่เหลืออยู่มากก็กลายเป็นปัญหา บางตำนานก็ผูกกับความเชื่อเรื่องการขับไล่สิ่งไม่ดี/ไสยศาสตร์ เลยเกิดพิธีกรรมที่คนยุคนี้รับไม่ได้ ข่าวดีคือ “ปัจจุบันไม่ได้โยนแมวจริงแล้ว” หลายแหล่งเล่าว่าเหตุการณ์ลักษณะนี้สิ้นสุดไปนานมาก และปัจจุบันปรับเป็นสัญลักษณ์แทน เช่น การจัดขบวนพาเหรด Kattenstoet (ขบวนแมว) และมีการ “โยนตุ๊กตาแมว” จากหอคอยแทน เพื่อเล่าเรื่องประวัติศาสตร์แบบไม่ทำร้ายสัตว์ ใครไปเที่ยวแล้วอยากเข้าใจเมืองนี้ แนะนำให้โฟกัส 2 อย่าง: 1) เดินชมย่านเก่าแถว Cloth Hall 2) แวะพิพิธภัณฑ์ที่เกี่ยวกับสงคราม/ประวัติศาสตร์ของเมือง (หลายคนรู้จักในธีม In Flanders Fields) เผื่อมีคนสงสัยเรื่อง “เบลเยียม การปกครอง” แบบคร่าว ๆ: เบลเยียมเป็นราชอาณาจักรภายใต้ระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา (constitutional monarchy) มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และมีนายกรัฐมนตรี/รัฐบาลที่มาจากระบบรัฐสภา ประเทศแบ่งโครงสร้างการปกครองซับซ้อนพอสมควรเพราะมีทั้ง “ภูมิภาค” (เช่น Flanders/Wallonia/Brussels) และ “ชุมชนภาษา” ทำให้บางนโยบายแยกดูแลกันตามพื้นที่และภาษา ซึ่งอีเปอร์อยู่ฝั่งแฟลนเดอร์สเป็นหลัก ถ้าคุณกำลังจะปักหมุดในแผนที่เบลเยี่ยมเพื่อเที่ยวเมืองรอง อีเปอร์เป็นเมืองที่ไปได้ทั้งสายประวัติศาสตร์และสายเดินเล่น ถ่ายรูปสวย แถมยังมีเรื่องเล่าแปลก ๆ ที่ทำให้จำเมืองนี้ได้ไม่ลืม—แต่ในมุมปัจจุบัน เมืองก็พยายามเล่าอดีตแบบเคารพชีวิตมากขึ้นแล้ว