The kindness that was used up.

ในชีวิตของหลายคน ความใจดีมักถูกมองเป็นคุณสมบัติที่ควรค่าต่อการรักษาและเทิดทูน แต่มักจะมีบางครั้งที่ความใจดีนั้นกลับถูกใช้จนอาจรู้สึกว่ามันหมดค่าลงไป การถูกหักหลังซ้ำๆ ไม่เพียงแต่ทำลายความไว้วางใจในผู้อื่น แต่ยังทำให้จิตใจรู้สึกเจ็บปวดและไม่อยากเปิดเผยความรู้สึกหรือมอบความรักให้ใครอีก การเจ็บปวดที่สะสมจากบาดแผลเหล่านี้อาจทำให้บางคนตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองจากที่เคยโอบอ้อมอารีเป็นคนที่สร้างกำแพงป้องกันตัวเอง จนบางครั้งคนรอบข้างก็ไม่อาจเข้าถึงได้เหมือนในอดีต จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตของความใจดีเป็นสิ่งสำคัญ ความใจดีไม่ได้หมายความว่าจะต้องยอมให้ผู้อื่นใช้เราจนหมดแรง หรือเป็นเครื่องมือให้กับความเห็นแก่ตัวของคนอื่น การดูแลตัวเองคือการเริ่มต้นที่ดี เพื่อไม่ให้ความใจดีกลายเป็นแหล่งพลังลบต่อใจเราเอง การเผชิญหน้ากับความแค้นหรือความรู้สึกด้านลบจากการถูกหักหลัง อาจเริ่มต้นด้วยการยอมรับความรู้สึกนั้นๆ ก่อน แล้วถอดบทเรียนจากสิ่งที่เกิดขึ้น เพื่อพัฒนาตัวเองให้แข็งแรงขึ้น และพร้อมเปิดใจอีกครั้งในอนาคต เมื่อเราเข้าใจและรักตัวเองมากพอ ความเจ็บปวดก็จะค่อยๆ บรรเทา และเราจะกลับมาเป็นคนที่เต็มเปี่ยมด้วยความหวังดีอย่างมีคุณค่าอีกครั้ง สำหรับใครที่กำลังรู้สึกว่าความใจดีของตัวเองถูกใช้จนหมดค่าหรือไม่มีใครเห็นคุณค่า อย่าเพิ่งท้อถอย ลองก้าวออกมาดูแลตัวเอง หาความสุขในสิ่งที่รักและคนที่จริงใจกับเรา แล้วความหวังดีนั้นจะกลับมาเปล่งประกายในรูปแบบที่ยั่งยืนและมีความหมายมากขึ้น