ทำงาน บ. ญาติตัวเองสบายจริงไหม
ขอใช้พื้นที่ระบายความในใจหน่อย
เราเป็นคนหนึ่งที่พอจบมา ก็ทำบริษัท ของญาติตัวเอง ด้วยความว่าตาชวนให้มาทำ เราก็แบบโอเคไม่เป็นไร ที่ทำงานตรงสายเราด้วย
สิ่งที่บั่นทอนความรู้สึกเรามาโดนตลอด คำพูดต่างๆนาๆ แค่ด้วยความว่าเราเป็น "หลาน"
คนภายนอกมองมาว่าเราทำงานสบายแน่ๆ ไม่มีอะไรต้องกลัว อยากทำอะไรก็ทำ เข้างานกี่โมงก็ได้ เงินเดือนเยอะ
ซึ่งเราใช้ชีวิตแบบพนักงานคนหนึ่งมาโดยตลอด เงินเดือนก็เรทปกติ(บางทีต่ำกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันด้วยซ้ำ) ที่ดูสบายแค่ถ้าตาจะไปไหนทำอะไรก็จะลากเราไป ให้ช่วยขับรถ พาไปนู้นนี้นั้น(นานๆที เพราะเราบ่นว่าเราจะทำงาน)
❗️สิ่งที่เราลำบากใจคือ เราต้องเป็นสื่อกลาง ให้ผบ. ลงไปจนถึงพนักงาน เพราะบางทีพนักงานทั่วไปเขาไม่ได้เข้าใจเจตนาของ ผบ. หรือบางที ผบ. ก็ไม่ได้รับรู้อะไรเกี่ยวกับพนักงาน (ฟิลทำงานแบบครอบครัวอบอุ่นสุดๆ)
โคตรจะเหนื่อย บางคนเข้าใจก็ดีไป บางคนไม่เข้าใจก็แบบตามแต่เรื่องเถอะ แต่ แต่...ถ้าเป็นระดับ ผจก. อันนี้คือยากกว่า จากเราอยู่เฉยๆของเรา กลายเป็นเราผิดได้
คำพูดแรกเลย "ทำไมเราไม่ดูแล ทำไมเราไม่แบบนั้น ทำไมเราไม่แบบนี้" แต่แบบเห้ยยย เราอยู่หน่วยงานนี้นะมันไม่เกี่ยว แล้วคุณเป็นตั้งระดับ ผจก. คุณจะให้เด็กจบมาไม่กี่ปีจัดการหรอ
สิ่งที่เกลียดที่สุดคือให้เราว่า "ไปคุยกับผบ.ให้หน่อยเป็นหลานนิ น่าจะพูดง่ายกว่า" (มันคือเสนอให้ ผบ. ลงทุน หรือนโยบายอื่น) ซึ่งจากที่ผ่านมา ผบ. แทบไม่ค่อยได้มายุ่งอะไรกับเรา ไม่ค่อยได้ฟังความคิดเห็นเราเท่าไหร่ คงเพราะคิดว่าเราเป็นเด็กมั้ง (คิดเอง)
หนักสุดที่เคยเจอ ผบ. เขาเลือกที่จะเชื่อคำพูดคนอื่น แล้วมาว่าเรา อันนี้คือเจ็บจี๊ด🥲 หัวหน้าเราก็เลือกที่จะเงียบ
พอจะเราจะหางานใหม่เราก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี เราเหมือนเป็ดที่เขานึกจะให้เราไปทำอันนู้นทีอันนี้ที
โดยรวมคือไม่กล้าออกจากเซฟโซนตัวเอง กลัวไปที่อื่นก็เป็นแบบนี้อีก ทำยังไงดี
#ปัญหาชีวิต #lemon8ไดอารี่ #Lemon8ชวนเล่า #ชีวิตช่วงนี้ #ทำงานออฟฟิศ
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมได้ทำงานในบริษัทของญาติ ปัญหาที่เจอมากที่สุดไม่ได้อยู่ที่งาน แต่เป็นเรื่องของความคาดหวังและการถูกตีตราว่า "ทำงานสบาย" เพราะเป็นญาติ ซึ่งหลายครั้งคนรอบข้างมองข้ามความพยายามและความเหนื่อยที่ต้องเผชิญจริง ๆ หลายคนมักคิดว่างานในบริษัทครอบครัวจะยืดหยุ่นเวลาและมีรายได้สูง แต่ความจริงกลับต้องบาลานซ์ระหว่างความสัมพันธ์ส่วนตัวและหน้าที่การงาน ทำให้บางครั้งต้องอยู่ในสถานะสื่อกลางระหว่างหัวหน้าและพนักงาน ซึ่งเต็มไปด้วยความกดดันและความไม่เข้าใจ นอกจากนี้ การถูกคาดหวังให้ช่วยแก้ไขปัญหาหรือรับมือกับสถานการณ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะในบทบาทของหลานหรือลูกจ้างใหม่ที่มีสายสัมพันธ์ใกล้ชิด ทำให้เกิดความรู้สึกหนักใจและเครียดมากกว่าเดิม ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องเตรียมใจและวางแผนรับมืออย่างมีสติ ในแง่การเปลี่ยนงาน สิ่งที่หลายคนกังวลคือ "กลัวออกจากเซฟโซน" ซึ่งเป็นความรู้สึกปกติ แต่การพัฒนาตัวเองและเปิดโอกาสใหม่ถือเป็นก้าวสำคัญที่ช่วยให้เราเรียนรู้ประสบการณ์และเพิ่มศักยภาพ ทำให้เกิดความมั่นใจและลดความกังวลเมื่อเจอสภาพแวดล้อมใหม่ สุดท้าย แนะนำให้ตั้งเป้าหมายการทำงานให้ชัดเจนและสร้างขอบเขตในการทำงานให้ชัดเจน เพื่อป้องกันปัญหาการถูกคาดหวังเกินความสามารถ และเพิ่มการสื่อสารอย่างตรงไปตรงมาระหว่างทุกฝ่ายในที่ทำงาน เพื่อสร้างความเข้าใจและบรรยากาศที่ดีร่วมกัน การขอคำปรึกษาจากผู้มีประสบการณ์หรือที่ปรึกษาจะช่วยให้คำแนะนำที่เหมาะสมกับสถานการณ์ของแต่ละคนมากขึ้น การทำงานในบริษัทญาติอาจไม่สบายอย่างที่คนอื่นคิด แต่อย่าลืมว่าความสำเร็จและความสุขในการทำงานขึ้นอยู่กับการจัดการกับความสัมพันธ์และตัวเองอย่างไร
