“hai!”
เสียงห้าวตอบรับมาจากในห้องเป็นภาษาญี่ปุ่น ก่อนประตูห้องจะเปิดออก ผู้ที่เยี่ยมหน้าออกมามีผิวขาวจัดอมชมพู รูปร่างสูงใหญ่ จมูกโด่งเป็นสันกับแนวกรามคมชัดทำให้เขาดูต่างจากภาพคนญี่ปุ่นที่เธอคุ้นเคยไปพอสมควร ริมฝีปากอิ่มขยับยกยิ้มเหมือนเด็กเกๆ ดวงตาเรียวยาวใต้คิ้วเข้มพาดตรงแพรวพราว เมื่อเขาก้มลงมองหน้าเธอ
อรยาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเพื่อนบ้านสวมแค่เสื้อกล้ามต ัวเดียวกับกางเกงยีนส์ แถมเสื้อกล้ามของเขายังรัดแน่นเปรี๊ยะ อวดแผงอกและกล้ามท้องที่ทำให้เธอต้องรีบเมินหน้าหนีอย่างรวดเร็ว
“มีอะไรให้ผมช่วยครับ?”
เขาถามมาเป็นภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงที่จัดว่าดีทีเดียวสำหรับคนเอเชีย
“ขอโทษที่รบกวนนะคะ แต่ไฟที่ห้องฉันดับ คุณพอจะช่วยไปดูให้หน่อยได้มั้ยคะ?”
เขาเลิกคิ้วสูง ดวงตาเรียวยาวมีแววขบขันระคนพึงพอใจเมื่อตอบ
“ได้สิครับ คุณผู้หญิง”
นายช่างจำเป็นกลับเข้าไปหยิบกุญแจกับไฟฉาย แล้วตามเธอมาที่ห้อง ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามา เสียงห้าวก็เอ่ยทัก
“ดับทั้งห้องเลยเหรอครับ?”
“ค่ะ ฉันกำลังไดร์ผมอยู่ อยู่ดีๆ มันก็ดับไปเลย”
“อ้อครับ...”
รอยยิ้มขันในดวงตาของเขาเพิ่มขึ้น และมันทำให้เธอไม่สบายใจเอาเสียเลย
“ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ ที่รบกวนคุณดึกๆ”
“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี”
เขาส่องไฟฉายไปรอบๆ ห้อง
“ก่อนอื่นเลย เบรกเกอร์อยู่ตรงไหนครับ?”
“เบรกเกอร์เหรอคะ?”
เขาหันมาสบสายตามึนงงของเธอ
“แผงควบคุมวงจรไฟฟ้าในห้องนี้น่ะครับ คุณรู้มั้ยว่ามันอยู่ตรงไหน?”
“อ๋อ... คิดว่าน่าจะรู้นะคะ”
อรยาเดินนำเข้าไปในครัว โดยมีชายหนุ่มช่วยส่องไฟให้ เธอเขย่งเท้าเปิดดูตู้ติดผนังใบแรกสุดก่อน พอไม่พบอะไรจึงเดินไปเปิดดูตู้ด้านในสุด และพบว่ามีกล่องพลาสติกสีขาวใบใหญ่ติดอยู่ภายใน
“ใช่อันนี้มั้ยคะ?”
เธอหันไปถามอย่างไม่แน่ใจ






