“hai!”
เสียงห้าวตอบรับมาจากในห้องเป็นภาษาญี่ปุ่น ก่อนประตูห้องจะเปิดออก ผู้ที่เยี่ยมหน้าออกมามีผิวขาวจัดอมชมพู รูปร่างสูงใหญ่ จมูกโด่งเป็นสันกับแนวกรามคมชัดทำให้เขาดูต่างจากภาพคนญี่ปุ่นที่เธอคุ้นเคยไปพอสมควร ริมฝีปากอิ่มขยับยกยิ้มเหมือนเด็กเกๆ ดวงตาเรียวยาวใต้คิ้วเข้มพาดตรงแพรวพราว เมื่อเขาก้มลงมองหน้าเธอ
อรยาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเพื่อนบ้านสวมแค่เสื้อก ล้ามตัวเดียวกับกางเกงยีนส์ แถมเสื้อกล้ามของเขายังรัดแน่นเปรี๊ยะ อวดแผงอกและกล้ามท้องที่ทำให้เธอต้องรีบเมินหน้าหนีอย่างรวดเร็ว
“มีอะไรให้ผมช่วยครับ?”
เขาถามมาเป็นภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงที่จัดว่าดีทีเดียวสำหรับคนเอเชีย
“ขอโทษที่รบกวนนะคะ แต่ไฟที่ห้องฉันดับ คุณพอจะช่วยไปดูให้หน่อยได้มั้ยคะ?”
เขาเลิกคิ้วสูง ดวงตาเรียวยาวมีแววขบขันระคนพึงพอใจเมื่อตอบ
“ได้สิครับ คุณผู้หญิง”
นายช่างจำเป็นกลับเข้าไปหยิบกุญแจกับไฟฉาย แล้วตามเธอมาที่ห้อง ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามา เสียงห้าวก็เอ่ยทัก
“ดับทั้งห้องเลยเหรอครับ?”
“ค่ะ ฉันกำลังไดร์ผมอยู่ อยู่ดีๆ มันก็ดับไปเลย”
“อ้อครับ...”
รอยยิ้มขันในดวงตาของเขาเพิ่มขึ้น และมันทำให้เธอไม่สบายใจเอาเสียเลย
“ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ ที่รบกวนคุณดึกๆ”
“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี”
เขาส่องไฟฉายไปรอบๆ ห้อง
“ก่อนอื่นเลย เบรกเกอร์อยู่ตรงไหนครับ?”
“เบรกเกอร์เหรอคะ?”
เขาหันมาสบสายตามึนงงของเธอ
“แผงควบคุมวงจรไฟฟ้าในห้องนี้น่ะครับ คุณรู้มั้ยว่ามันอยู่ตรงไหน?”
“อ๋อ... คิดว่าน่าจะรู้นะคะ”
อรยาเดินนำเข้าไปในครัว โดยมีชายหนุ่มช่วยส่องไฟให้ เธอเขย่งเท้าเปิดดูตู้ติดผนังใบแรกสุดก่อน พอไม่พบอะไรจึงเดินไปเปิดดูตู้ด้านในสุด และพบว่ามีกล่องพลาสติกสีขาวใบใหญ่ติดอยู่ภายใน
“ใช่อันนี้มั้ยคะ?”
เธอหันไปถามอย่างไม่แน่ใจ
“ใช่ครับ”
เขาก้าวเข้ามายืนด้านหลังเธอ หญิงสาวต้องรีบถอยหลบให้ ด้วยความสูงของชายหนุ่ม เขาสามารถยื่นมือเข้าไปเปิดฝากล่องดูด้านในได้อย่างง่ายดาย
“เบรกเกอร์ตัดครับ”
พอเขายกสวิทช์อันใหญ่สุดขึ้น ไฟทั้งห้องก็กลับมาสว่างไสว
“อุ๊ย!”
“เบรกเกอร์นี่ นอกจากเราจะสับสวิทช์ลงเองเพื่อตัดไฟในบ้าน...”
เขาอธิบายขณะมองหน้าเธอด้วยแววตาที่ยากจะตีความ
“มันยังช่วยตัดไฟอัตโนมัติเวลาที่เราใช้ไฟเกินกำลังด้วยครับ”
“ขอบคุณค่ะ ฉันจะจำไว้”
เห็นชายหนุ่มดับไฟฉาย ปิดฝากล่องด้วยท่าทีไม่รีบร้อน เธอจึงเดินเร็วๆ กลับออกมาสำรวจห้องนั่งเล่น ตามด้วยห้องนอน พอเห็นว่าไฟทุกดวงติดสว่าง และเตาผิงไฟฟ้าทั้งสองเครื่องทำงานปกติ ก็ถอนใจด้วยความโล่งอก
“ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณฉันคงต้องทนหนาวทั้งคืน”
อรยาส่งยิ้มกว้างให้เขา
รอยยิ้มของเธอเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่ออีกฝ่ายออกมาจากห้องครัว แต่ไม่ได้เดินไปยังทางออก กลับตรงมาหาเธอ แค่ไม่กี่ก้าวชายหนุ่มก็เข้ามายืนอยู่ในระยะประชิด... ใกล้ชนิดที่แม้แต่พี่ชายของเธอยังไม่ทำในยามปกติ
สมองสั่งให้เธอถอยหนี ทว่าพริบตาเดียวท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายก็ตวัดรัดรอบเอว ดึงตัวเธอเข้าไปแนบชิด ริมฝีปากของเธอถูกบางสิ่งที่นุ่ม ชุ่มชื้น แต่อุ่นจัด เข้าครอบครอง เธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ จากลมหายใจร้อนผ่าว และรสชาติของมันก็ปะปนอยู่ในรสจูบที่รุกล้ำเข้ามาอย่างมั่นอกมั่นใจของเขา
อ่าน เก็บรักมาปักแจกัน ได้บน Meb / Naiin / Dek-D / ReadAWrite หรือลิงค์ในเมนท์ค่า 🥰
#นิยายฟีลกู๊ด #นิยายชายหญิง #นิยายรัก #อบอุ่นหัวใจ #อ่านตามlemon8
















อ่าน เก็บรักมาปักแจกัน : https://www.facebook.com/share/p/19fXuCaC7G/