“คุณอยากให้ผมสบายใจ หรือคุณต้องการจะช่วยผู้ชายคนนั้นปั่นหัวผมกันแน่นะบะหมี่?”
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงต่ำ ยื่นมือไปสัมผัสผิวแก้มปัดบลัชออนสีพีชอ่อนเบา เขาชอบสีระเรื่อตามธรรมชาติเวลาเธอเขินอายมากกว่า
“คะ?”
ดวงตาเกือบเรียวสับสน
“ฉันไม่ได้...”
ปลายนิ้วของเขาไล่มาถึงริมฝีปากล่าง กดมันเบาๆ และมันทำให้หญิงสาวเงียบเสียงลง
“คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น”
ริมฝีปากซึ่งเคยให้ความรู้สึกอ่อนนุ่มวันนี้เหนอะ นิดๆ เพราะลิปสติกที่เคลือบอยู่ ผู้หญิงที่เขาเคยมีสัมพันธ์ด้วยทุกคนล้วนทาลิปสติก หากเมื่อพวกเธอเป็นแค่ทางผ่าน จูบย่อมไม่ใช่ขั้นตอนจำเป็น
แต่เขาต้องการจูบพรมีนา และเขาไม่ชอบที่มันมาอยู่บนริมฝีปากของเธอ เขาจึงหยุด ใช้นิ้วโป้งปาดหนักๆ ไปบนริมฝีปากอิ่ม แล้วเริ่มจูบอีกหน
ครั้งหน้าเวลาพาเธอไปซื้อลิปสติก เขาคงต้องลองดมกับชิมพวกมันดูก่อนด้วย
มือทั้งสองข้างของเขาเลื่อนลงไปตะปบสะโพกของเธอ กดมันเข้ากับกึ่งกลางร่างกายของเขาซึ่งเริ่มตอบสนองต่อกลิ่นและรสสัมผัสเย้ายวน บีบคลึงพวกมันหนักๆ ร่างอิ่มสะท้านน้อยๆ มือเรียวขยุ้มอกเสื้อแน่นเข้า เดี๋ยวนี้เธอรู้จักจูบตอบเขาแล้ว แม้จะยังเงอะงะ ลังเล แต่ทุกครั้งที่ถูกเธอเม้มริมฝีปาก ภายในของเขาก็ลุกโชน
“ปลดกระดุมสิ”
ชายหนุ่มกระซิบ
“ถอดเสื้อให้ผม”
“คะ? แต่เรา อยู่ในห้องโถง”
ผนังด้านหน้าห้องโถงตั้งแต่มุมนั่งเล่นไปจรดมุมกินข้าวเป็นกระจกใส แต่แล้วยังไงล่ะ...?
“ใครจะมาเห็น?”
เขาม้วนผมของเธอขึ้น ชะโงกเข้าไปจูบหลังคอ ตามด้วยการขบผิวเนื้อตรงนั้นเบาๆ
“ถ้าคุณไม่ถอดเสื้อผม ผมจะถอดเดรสคุณ”
นิ้วเรียวรีบปลดกระดุมเม็ดแรกออกทันที เขาถอดเสื้อนอกทิ้ง ก้มลงจูบข้างขมับให้รางวัลคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาปลดกระดุมเสื้ออย่างตั้งใจ พอขยับปลายจมูกไปไล้แถวใบหู เธอก็เอียงตัวหนี เขาเลยงับมันไปเบาๆ
“อ๊ะ!”
“ผมอยากให้คุณจูบผม”
เขาคว้ามือซึ่งเพิ่งปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายเสร็จขึ้นมาวางทาบบนหน้าอก ก้าวถอยหลังนำไปทางโต๊ะกินข้าวช้าๆ
“ลูบผม จูบผมได้ทุกที่ที่คุณต้องการเลย”
เธอสบตาเขาอย่างค้นคว้า พอเห็นสายตาของเขา ดวงตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นขัดเขิน คนอยากโดนลูบต้องช่วยเปิดประเ ด็นให้ด้วยการลากมือข้างนั้นไปบนแผ่นอกช้าๆ
เธอหลุบตาลงมองตามมือตัวเอง กลืนน้ำลาย ขยับนิ้วสัมผัสกับผิวของเขา ภูฉายปล่อยมือเธอ ปลายนิ้วประหม่า เขินอาย เคลื่อนไปบนแผ่นอกของเขาเหมือนเด็กกำลังสำรวจสิ่งแปลกใหม่มากกว่าจะยั่วยวน แต่บอกได้เลยว่าผลของมันไม่ต่างกัน
“จูบผมด้วยสิครับ”
พรมีนาจรดริมฝีปากลงบนอกของเขา ตามด้วยจุดกึ่งกลางระหว่างแนวไหปลาร้า แปลว่าเธอชอบเวลาเขาจูบเธอตรงนั้น
“อืม...”
มือกับริมฝีปากของเด็กขี้สงสัยไล่เรื่อยลงไปตามลำตัว ฝ่ามือนุ่มเนียนแวะไล้วนหน้าท้องเป็นลอนคลื่นของเขาพลางเงยหน้าขึ้นสบตา แววตาของเธอเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้มันเต็มไปด้วยความใคร่รู้ปนท้าทายนิดๆ มันทำให้เขาอยากตอบรับคำท้านั้นเดี๋ยวนี้ หากชายหนุ่มบอกตัวเองให้อดทนอีกนิด ปล่อยให้เธอสำรวจตรวจตราเขาต่อไป
หญิงสาวลูบไ ล้ไปจนถึงสีข้าง หยุดชะงักด้วยความลังเล ก่อนก้มลงไปจูบมัน
“อา...”
และนั่นคือตอนที่เขาตะครุบไหล่ของเธอเอาไว้ จับหมุนให้แผ่นหลังของเธอเขามาแนบชิดอยู่กับแผ่นอก ขณะทิ้งน้ำหนักลงนั่งหมิ่นๆ กับขอบโต๊ะ
“คุณจะทำให้ผมกลายเป็นนกกระจอกเอานะบะหมี่”
เขากระซิบ กดจูบจากหลังหูไล่ลงมาตามแนวคอด้านหลัง รับรู้ถึงอาการไหวเยือกของคนในอ้อมกอด
“แต่ฉันทำตามที่คุณสั่งนะคะ”
จำเลยประท้วง
คำตอบของภูฉายคือการรั้งชายกระโปรงยาวกรอมข้อเท้าขึ้น สอดมือเข้าไป ใช้ปลายเล็บครูดเบาๆ ไปตามแนวขาอ่อนด้านใน
“ตอนสัมผัสผม คุณคิดอะไรในใจ?”
“ก็... ฉันก็แค่สงสัย อา...”
“ผมมั่นใจว่าไม่ใช่แค่นั้นนะ เรามาดูกันว่าผมจะเดาใจคุณถูกรึเปล่า?”
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
อ่านนิยาย Love Life Reset ภาคแรก 'ในวันที่หัวใจดำดิ่ง' ได ้บน Meb / Naiin / Dek-D / ReadAWrite หรือลิงค์ในคอมเมนท์ค่ะ
#นิยายรัก #นิยายโรมานซ์ #นิยายดราม่า #นิยายชายหญิง #อ่านตามlemon8
