22 June 69
In the previous case on Ing Fah, Vraha, former Miss Grand, posted Save on the Yard. Help me believe that the world doesn't have space for humans alone. Let our voices be meaningful. Animals can't talk, but humans like us can speak for them.
Most recently, Chai Nong, a professor in the Department of Sociology and Anthropology, the School of Humanities and Social Sciences, posted a message to Ing Fah stating that I am pleased that Mr. Ing Fah has become a conservationist from the post of speaking for wildlife. See, it is not difficult to be a digital conservationist.
But sorry, I have to tell Mr. Ing Fah that humans are different from wild animals in that humans are rational. Humans can distinguish what is right and what is wrong, so humans have to be knowledgeable, have accurate information, and that makes humans civilized differently from wild animals. So, speaking for wild animals, don't forget humanity.
In the case of the courtyard, should you study more information, such as the background or the community superposition park? Not that it is a conservation stream, it jumps in like this. Because beauty is a star, it is a public person. Offering an opinion affects the thinking of society.
I want to tell Khun Ing Fah that being a conservationist in this era is not difficult. Just post that speaking for wildlife as you do, but being a human conservationist is difficult.
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นว่าการเป็นนักอนุรักษ์จริง ๆ ไม่ใช่แค่การโพสต์ลงโซเชียลมีเดียเพื่อแสดงจุดยืนเท่านั้น แต่ต้องอาศัยความรู้รอบด้านและข้อมูลที่ถูกต้องเพื่อสร้างความเข้าใจที่แท้จริงแก่สังคม กรณี Save ทับลานที่อิงฟ้าวราหะได้ออกตัวให้กำลังใจสัตว์ป่าและธรรมชาติ ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของการตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม แต่ตามความคิดเห็นของอาจารย์ไชยณรงค์ ก็เป็นข้อเตือนใจว่า นักอนุรักษ์ยุคใหม่ต้องมีความรอบรู้และคิดอย่างมีเหตุผล ไม่เพียงแต่ขับเคลื่อนด้วยความรู้สึกเท่านั้น ทับลานเองเป็นพื้นที่ธรรมชาติที่มีทั้งเรื่องสิทธิชุมชนและการประกาศพื้นที่อย่างเป็นทางการ ทางที่ดี การสนับสนุนการอนุรักษ์ควรมาจากการทำความเข้าใจบริบทลึกซึ้ง เช่น การศึกษาประวัติความเป็นมาและความต้องการของชุมชนท้องถิ่น รวมถึงการมีส่วนร่วมช่วยกันรักษาพื้นที่อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ นักอนุรักษ์ยุคดิจิทัลควรตระหนักถึงอิทธิพลของตนเองในฐานะบุคคลสาธารณะ เพราะความคิดเห็นและการโพสต์ของพวกเขาสามารถสร้างแรงกระเพื่อมในสังคมได้ การใช้เสียงของตัวเองอย่างมีเหตุผลและข้อมูลที่ถูกต้องจึงสำคัญมาก สิ่งที่ผมเรียนรู้คือ การเป็นนักอนุรักษ์ที่มีความเป็นมนุษย์ คือการใช้ความคิดวิเคราะห์เชิงวิชาการควบคู่กับความเห็นอกเห็นใจสิ่งแวดล้อมและชุมชนแบบรอบด้าน ซึ่งเป็นก้าวสำคัญในการเปลี่ยนแปลงและรักษาธรรมชาติในระยะยาว ท้ายที่สุด การพูดแทนสัตว์ป่าและธรรมชาติไม่ใช่แค่การส่งเสียงออกไป แต่ต้องเคารพวิธีการและความเป็นจริงของพื้นที่นั้น ๆ เพื่อการอนุรักษ์ที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืนในโลกยุคใหม่
