When we value ourselves, we stop running after people who never run to us.

หลายครั้งในชีวิตผมเองก็เคยอยู่ในสถานการณ์ที่วิ่งตามหรือพยายามพิสูจน์คุณค่าของตัวเองให้คนอื่นเห็น จนบางครั้งเหนื่อยและเครียดมากกว่าที่เราคิดไว้จริงๆ การเรียนรู้ที่จะเห็นคุณค่าของตัวเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เมื่อเราเริ่มให้ความสำคัญกับความสงบของจิตใจและการยอมรับตัวเองมากขึ้น เราจะค่อยๆ เลิกสนใจเสียงวิจารณ์หรือการตัดสินจากผู้อื่น การรักตัวเองเริ่มจากการรู้จักยกโทษให้กับข้อผิดพลาดในอดีต และเลือกที่จะพัฒนาตัวเองตามจังหวะที่เราโอเค ไม่ใช่ตามมาตรฐานหรือความคาดหวังของใคร การถอยออกมาในบางครั้งจึงไม่ใช่การแพ้ แต่เป็นการเคารพตัวเองที่ต้องการพื้นที่เพื่อซ่อมแซมจิตใจ เมื่อเราให้ความสำคัญกับตัวเองมากขึ้น แน่นอนว่าปริมาณความคาดหวังต่อคนอื่นจะลดลง แต่คุณภาพชีวิตกลับดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะคนที่เข้ามาในชีวิต ไม่ได้ทำให้เราเหนื่อยกับการเป็นตัวเอง แต่กลับเป็นคนที่เห็นคุณค่าและตั้งใจจะอยู่กับเราในแบบที่เราเป็นจริงๆ ในประสบการณ์ของผม การรู้จักปล่อยวางจากการพยายามเอาชนะใจใครหรือต้องอยู่ในที่ที่ต้องพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลานั้นช่วยให้ผมมีอิสระในจิตใจมากขึ้น ทำให้ผมสามารถใช้ชีวิตอย่างสงบและมีความสุขกับสิ่งที่มี การรักตัวเองทำให้เราเลือกคนรู้ใจได้ดีขึ้น และไม่เสียเวลากับคนที่ไม่มีความหมาย ผู้เขียนขอเชิญชวนทุกคนที่อ่านบทความนี้ ลองทบทวนตัวเองดูว่า วันนี้เราใช้พลังไปกับคนที่เห็นคุณค่าของเราหรือยัง หรือว่าเรายังวิ่งตามใครที่ไม่เคยวิ่งมาหาเราเลย เพราะทุกคนสมควรได้รับความรักและการยอมรับในแบบที่พวกเราคือความหมายที่แท้จริง ไม่ใช่ความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงเพื่อใครที่ไม่เห็นคุณค่าเราเลย