คมสันต์ ลี เคยพูดถึง “โอกาส” เอาไว้แบบนี้

เวลาค้นชื่อ “คมสันต์ แซ่ลี” หลายคนอาจอยากรู้ว่าเขาพูดอะไรไว้เกี่ยวกับ “โอกาส” กันแน่ สำหรับฉัน ประโยคที่ว่าให้รักษาโอกาสนี้ “เยี่ยงชีวิต” เป็นคำเตือนที่เรียบง่าย แต่แรงมาก เพราะมันไม่ได้หมายถึงแค่โอกาสใหญ่ระดับเปลี่ยนชีวิตเท่านั้น แต่อยู่ในโอกาสเล็กๆ ที่เราเจอทุกวันด้วย ฉันเคยเป็นคนที่คิดว่า “เดี๋ยวค่อยทำก็ได้” จนกระทั่งวันหนึ่งมีโปรเจกต์ที่อยากทำมาก แต่ดันผัดวันไปเรื่อยๆ สุดท้ายคนอื่นคว้าไปก่อน ตอนนั้นถึงเข้าใจเลยว่า โอกาสไม่ได้หายไปแบบมีเสียงเตือน มันหายไปเงียบๆ และเราจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มันไม่อยู่แล้ว สิ่งที่ฉันลองทำเพื่อ “รักษาโอกาส” (แบบที่คมสันต์ แซ่ลีเคยพูดถึงโอกาสไว้แบบนี้) คือ 1) ตอบรับให้เร็วขึ้น แต่คิดให้ชัด ไม่ใช่รับทุกอย่างจนล้นนะคะ แต่พอเห็นโอกาสที่ตรงเป้าหมาย เช่น งานที่ช่วยเพิ่มทักษะ/คอนเนกชัน/ประสบการณ์ ฉันจะรีบตอบรับก่อน แล้วค่อยวางแผนละเอียดทีหลัง เพราะความช้าเป็นตัวทำให้โอกาสหลุดมือบ่อยที่สุด 2) เตรียมตัวล่วงหน้าเหมือนโอกาสจะมาพรุ่งนี้ โอกาสมักมาพร้อม “ความพร้อม” ถ้าเราไม่พร้อม ต่อให้โอกาสมาถึงก็ทำได้ไม่เต็มที่ ฉันเลยตั้งกติกาเล็กๆ กับตัวเอง เช่น อัปเดตเรซูเม่/พอร์ตเป็นระยะ ฝึกสื่อสารให้ชัด และเรียนรู้สิ่งที่จำเป็นกับงานที่อยากไปให้ถึง 3) ทำเรื่องเล็กให้สม่ำเสมอ = เก็บแต้มความน่าเชื่อถือ โอกาสจำนวนมากไม่ได้เกิดจากดวง แต่เกิดจากคนอื่น “ไว้ใจ” ว่าเราทำได้ ฉันเลยโฟกัสการส่งงานตรงเวลา พูดคำไหนคำนั้น และสื่อสารแบบมืออาชีพ ต่อให้เป็นงานเล็กๆ ก็ทำให้ดี เพราะมันคือเครดิตสะสม 4) มองโอกาสเป็นทรัพยากรที่ต้องดูแล บางครั้งโอกาสคือคน คือทีม คือชุมชนที่เราอยู่ การรักษาความสัมพันธ์ การขอบคุณ การให้เครดิตคนอื่น และการช่วยเหลือเมื่อทำได้ สิ่งนี้ทำให้โอกาส “กลับมา” ในรูปแบบใหม่ๆ ได้จริง สุดท้าย ฉันชอบตีความประโยคของคมสันต์ แซ่ลีเรื่อง “โอกาส” ว่าไม่ได้ให้เรากดดันตัวเอง แต่ให้เรา “ตื่น” มากขึ้น—ตื่นว่าช่วงเวลานี้สำคัญ และถ้าเราอยากพัฒนาตัวเองจริงๆ การไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือคือก้าวแรกที่จับต้องได้ที่สุด