ในช่วงเวลาที่ผู้คนเริ่มพูดถึงการแก้ไขรัฐธรรมนูญอย่างกว้างขวาง การย้อนกลับมามองที่จุดเริ่มต้นอย่าง 'การแก้สันดาน' หรือการแก้ไขนิสัยใจคอของคนในสังคมก่อน กลายเป็นประเด็นที่น่าสนใจมากขึ้น เพราะรัฐธรรมนูญเองก็เปรียบเสมือนกรอบกติกาที่สะท้อนสภาพจิตใจและทัศนคติของผู้คนในสังคม หากเราพร้อมที่จะพัฒนาตัวเองโดยแก้ไขนิสัยหรือจิตใจ เช่น การเปิดใจกว้าง รับฟังความคิดเห็นที่แตกต่าง รวมถึงลดความแบ่งแยกทางความคิดหรือการเมือง การเปลี่ยนแปลงในระดับกฎหมายก็จะมีพื้นฐานที่มั่นคงและเป็นธรรมมากขึ้น จากประสบการณ์การติดตามการเมืองในสังคมไทย พบว่า ภาพปัญหาที่เกิดขึ้นมักมีความเชื่อมโยงกับนิสัยและพฤติกรรมของฝ่ายต่าง ๆ ในสังคม เช่น ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มการเมืองหรือฝ่ายอุดมการณ์ที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาที่สะท้อนผ่านแฮชแท็กอย่าง #ส้มเน่า #ยุบพรรคประชาชน หรือ #สามกีบติดคุก ซึ่งสื่อถึงความไม่พอใจและความไม่เข้าใจกันในหมู่ประชาชนและนักการเมือง OCR ที่ระบุว่า "USI ลูกรักของพ่อ-พ่อจะโปรโมทลูกๆทุกคน จะเชิญมาออกรายการทุกๆวันๆ ลูกเจ็บพ่อก็เจ็บ พ่อแบกมาตั้งแต่เล็กจนโต" สะท้อนถึงความผูกพันและหน้าที่รับผิดชอบที่ผู้ใหญ่มีต่อลูก ๆ เช่นเดียวกับความสัมพันธ์และหน้าที่รับผิดชอบที่สังคมมีต่อนโยบายและระบบรัฐธรรมนูญ ซึ่งย่อมต้องอาศัยความเข้าใจและความร่วมมือร่วมใจจากทุกฝ่าย การนำข้อคิดนี้ไปใช้สู่การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงนั้น จำเป็นต้องเริ่มจากการส่งเสริมการเรียนรู้และสร้างความตระหนักรู้ในสังคมให้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม หรือการเสริมสร้างทักษะการสื่อสารเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าใจผิดและความขัดแย้ง การเปลี่ยนแปลงสามารถเริ่มต้นได้จากตัวเราและชุมชนรอบตัว เมื่อคนในสังคมเปลี่ยนทัศนคติและพฤติกรรมไปในทางที่ดีขึ้น รัฐธรรมนูญและกฎหมายต่าง ๆ จึงจะมีประสิทธิภาพและความยุติธรรมที่แท้จริงมากกว่าเดิม