จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกตสังคมไทยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมเห็นว่าปัญหาหลักที่ทำให้การเปลี่ยนแปลงทางกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญไม่สามารถแก้ไขปัญหาสังคมได้อย่างแท้จริง คือพฤติกรรมและค่านิยมของบุคคลในสังคมที่ยังไม่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่เรียกว่า 'สันดาน' หรือพฤติกรรมบางอย่างที่ฝังรากลึกในสังคม เช่น การขาดความรับผิดชอบต่อส่วนรวม การมองข้ามความถูกต้องและความโปร่งใส หรือการแบ่งฝักฝ่ายอย่างสุดโต่ง ดังนั้น การแก้รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายต่าง ๆ โดยไม่แก้ไขที่ต้นเหตุของพฤติกรรมเหล่านี้ จึงเหมือนการแก้ปลายเหตุและมักจะไม่เกิดผลลัพธ์ที่ยั่งยืน การเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงที่สังคมควรเน้นไปที่การปลูกฝังค่านิยมที่ดี การเคารพสิทธิกันและกัน และการส่งเสริมความสามัคคีในสังคม นอกจากนี้ ยังเห็นว่าประเด็นสังคมอย่าง #ส้มเน่า หรือการถกเถียงเรื่อง #ยุบพรรคประชาชน เป็นตัวอย่างที่ชี้ให้เห็นถึงความขัดแย้งทางการเมืองที่ลึกซึ้งและสะท้อนถึงความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงในระดับบุคคลและสังคมควบคู่กันไป ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้ที่จะฟังความคิดเห็นที่หลากหลาย ลดความเกลียดชัง และส่งเสริมกระบวนการทางประชาธิปไตยอย่างแท้จริง จึงอยากแนะนำให้ทุกคนลองหันมาใส่ใจในพฤติกรรมของตนเองและคนรอบข้าง การเปิดใจรับฟังความเห็นที่แตกต่าง และการร่วมมือกันเพื่อสร้างสังคมที่ดียิ่งขึ้นก่อนที่จะเรียกร้องการแก้ไขกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ ความเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนจะเริ่มต้นจากใจคน ถ้าหากสามารถเปลี่ยนสันดานได้จริง แล้วรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายใหม่ ๆ ก็จะสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและประโยชน์ต่อส่วนรวมอย่างแท้จริง