ในฐานะที่ผมได้ติดตามและมีประสบการณ์ในการแสดงความคิดเห็นทางการเมืองในสังคมออนไลน์ ผมเห็นว่าหัวใจของการแก้ปัญหาการเมืองไทยนั้นอยู่ที่ "การแก้สันดาน" หรือการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมของผู้คนในสังคมก่อนการแก้ไขกรอบกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ จากข้อความและคอมเมนต์ที่เห็น ส่วนใหญ่มักมีความเห็นที่แสดงความไม่ไว้วางใจและความรู้สึกไม่พอใจต่อฝ่ายการเมืองและระบบรัฐธรรมนูญปัจจุบัน แต่สิ่งที่น่าห่วงคือ ความรุนแรงทางวาจาและคำสาปแช่งซึ่งสะท้อนถึงความแตกแยกอย่างลึกซึ้งในสังคม คำกล่าวที่ว่า "มันผู้ใดจาบจ้วงเบื้องสูง มันผู้นั้นต้องวิบัติฉิบหาย" หรือ "รุมสาบแช่ง'พวกหนักแผ่นดินและพวกจ้องล้มเจ้า' จะได้รับกรรมทุก" แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างความคิดต่อสถาบันและอารมณ์โกรธเคืองที่อาจนำไปสู่ความขัดแย้ง ยิ่งหากสิ่งเหล่านี้ไม่ถูกจัดการอย่างรอบคอบ ก็ยากที่จะสร้างความเข้าใจและความสามัคคีในสังคมได้ ผมเชื่อว่า หากเราต้องการเห็นความเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน ควรเริ่มจากการเปิดโอกาสให้ผู้คนได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์และเคารพซึ่งกันและกัน ร่วมกันคิดค้นวิธีแก้ไขปัญหาที่เป็นรูปธรรมและยึดโยงกับวิถีชีวิตจริงของประชาชน สุดท้าย การแก้รัฐธรรมนูญในขณะนี้ หากไม่ได้รวมไปถึงการสร้างความเข้าใจใหม่ในสังคมและการแก้ไขนิสัยใจคอของคนไทย ย่อมไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่สะสมมาอย่างยาวนานได้อย่างแท้จริง