บางครั้งเราชอบเผลอตัดสินคนอื่นจาก “ภาพแรก” ที่เห็น เช่น หน้าตานิ่งๆ ดูหยิ่ง พูดน้อยดูไม่เก่ง หรือบางคนดูสายชิลเหมือนเอ็นจอยชีวิตไปวันๆ แต่พอได้คุยจริงๆ ถึงรู้ว่าเขาผ่านอะไรมามากกว่าที่เราคิด เราเองก็เคยโดนเหมือนกันค่ะ โดนมองว่าไม่จริงจัง เพราะชอบหัวเราะ ชอบนั่งชิลในร้านอาหาร มีไฟประดับสวยๆ แล้วก็เผลอมีโมเมนต์กอดแก้วเบียร์แก้วโตแบบมีความสุข (ใช่ค่ะ ชีวิตมันต้องมีความสุขบ้าง) แต่ความจริงคือช่วงเวลาที่ดูสบายๆ นั่นอาจเป็น “รางวัล” หลังจากทำงานหนัก เครียด หรือแบกอะไรหลายอย่างมาทั้งวัน คำคมที่ชอบมากในธีม “อย่าดูถูกคนอื่น” คือ - อย่าดูถูกใคร เพียงเพราะเขาไม่ได้เก่งในแบบที่คุณเก่ง - คนที่คุณมองข้าม อาจเป็นคนที่ช่วยคุณได้มากที่สุดวันหนึ่ง - เราไม่รู้หรอกว่าเขาสู้กับอะไรอยู่ จนกว่าจะได้เดินในรองเท้าเขา อีกมุมหนึ่งคือ “อย่าดูถูกตัวเอง” ด้วยนะคะ บางวันเรารู้สึกว่าเราไม่เก่งอะไรเลย แต่พอลองนึกดีๆ เรามีอย่างน้อยหนึ่งอย่างที่ทำได้ดีเสมอ บางคนเก่งแก้ปัญหา บางคนเก่งดูแลความรู้สึกคนอื่น บางคนเก่งทำงานเงียบๆ แต่ผลลัพธ์ชัดเจน หรือบางคนเก่งใช้ชีวิตให้มีความสุขเป็น (ซึ่งก็ไม่ง่ายนะ!) ถ้าอยากใช้คำคมนี้ให้ได้ผลจริง ลองทำ 3 อย่างนี้ดูค่ะ 1) ก่อนจะวิจารณ์ใคร ให้ถามตัวเองว่า “เรารู้เรื่องเขาจริงแค่ไหน” 2) ถ้าเจอคนที่ต่างจากเรา ให้เปลี่ยนจากตัดสินเป็นสังเกตและเรียนรู้ 3) พูดกับตัวเองให้ดีขึ้นอีกนิด เหมือนที่เราอยากให้คนอื่นพูดกับเรา สุดท้ายแล้ว คำคม “อย่าดูถูกคนอื่น” ไม่ได้แปลว่าเราต้องชมทุกคนตลอดเวลา แต่คือการให้เกียรติ และเว้นพื้นที่ให้ความจริงที่เราอาจยังไม่รู้ เพราะทุกคนมีเรื่องที่เก่งและเรื่องที่กำลังพยายามอยู่เหมือนกันค่ะ