ธรรมะยามเช้า 7 มิ.ย.69

ผมชอบธรรมะยามเช้าแบบนี้ที่เน้นให้เรามองร่างกายของเราเป็นสิ่งที่ยืมมา ไม่ใช่ของเราแท้จริง การคิดแบบนี้ช่วยให้ผมรู้จักปล่อยวางเรื่องกังวลเกี่ยวกับร่างกายและสุขภาพได้มากขึ้น เพราะมันมีเวลาจำกัดเหมือนสิ่งของที่ต้องคืน เมื่อเข้าใจแบบนี้แล้ว ผมก็พยายามใช้เวลาที่มีในการสร้างคุณงามความดีให้มากที่สุด เช่น การช่วยเหลือคนรอบข้าง การทำงานที่มีประโยชน์ หรือแม้แต่การเจริญสติระหว่างวัน เพื่อให้สิ่งที่เหลือจากชีวิตเราคือความดีที่ไม่สูญสลายไป คำกล่าวของหลวงปู่อว้าน เขมโก เรื่องการคืนร่างกายกับธรรมชาติทำให้ผมนึกถึงธรรมชาติรอบตัว ที่เราเองก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน เราต้องดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมและสังคมอย่างเต็มที่ เช่นเดียวกับที่เราดูแลร่างกายตนเองเพราะเป็นเครื่องมือของชีวิตนี้ การเข้าใจว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของเราถาวร จะช่วยให้เราหันมาสนใจ “ชำระหยีส่งที่คาแกําลังศรัสธา ขวักคลายสมฮัตย์” หรือการทำจิตใจให้บริสุทธิ์และสงบมากขึ้นเพื่อความสุขที่ยั่งยืน ผมอยากแชร์ว่าการเริ่มต้นวันด้วยธรรมะสั้นๆ แบบนี้ ทำให้วันของผมมีความหมายและมองเห็นภาพรวมของชีวิตชัดขึ้นมาก ถ้าใครรู้สึกเหนื่อยหรือสับสนกับชีวิต ลองเริ่มต้นวันด้วยการทบทวนธรรมะง่ายๆ ที่เน้นความจริงของสังขารและการสร้างความดีอย่างแท้จริง ชีวิตจะสดใสและสงบมากขึ้นจริงๆครับ