ธรรมะยามเช้า 24มิ.ย.69

ในชีวิตประจำวันผมมักจะนึกถึงคำสอนของพระราชพรหมยานที่ย้ำเตือนให้เราสร้างความดีอย่างต่อเนื่อง เพราะการพึ่งพาบุญเก่าหรือความดีที่ทำไว้ในอดีตนั้นเหมือนกับการกินอาหารเก่าที่ไม่มีวันใหม่มาเติมเต็มได้ ถ้าเราไม่ลงมือทำความดีเพิ่มขึ้น ก็เหมือนกับการอดอยากทั้งกายและใจ ซึ่งจะนำไปสู่ความทุกข์ตามมา ผมเคยลองปฏิบัติด้วยการตั้งใจทำความดีเล็กๆ น้อยๆ ทุกวัน เช่น การช่วยเหลือคนรอบข้าง หรือการรักษาคำพูดไม่ให้เป็นไปในทางลบ แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็ช่วยให้จิตใจของผมสงบและมีความสุขขึ้นอย่างมาก นอกจากนี้ การแบ่งปันความดีแบบนี้ยังเหมือนกับการให้พลังงานใหม่แก่ตัวเองและคนอื่นๆ รอบตัวเรา การสร้างความดีใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง เหมือนการเติมอาหารให้กับหัวใจและจิตวิญญาณของเรา เพื่อไม่ให้ต้องอยู่ในสภาพของการพึ่งบุญเก่าเมื่อวันเวลาผ่านไป ธรรมะนี้ทำให้ผมตระหนักว่าความสุขและความสงบแท้จริงมาจากการมีจิตใจที่ทำความดีอย่างไม่หยุดยั้ง และไม่ยึดติดกับอดีตที่อาจไม่สามารถช่วยให้เราผ่านพ้นปัญหาในปัจจุบันได้