ธรรมะยามสาย 27มิ.ย.69

เมื่อได้เรียนรู้ความหมายของคำว่า ‘นะโม’ ซึ่งแปลว่า ความอ่อนน้อมถ่อมตน ผมเริ่มนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันโดยตั้งใจฝึกตัวเองให้ยอมแพ้และลดความยึดมั่นถือมั่นในทิฐิของตนเอง ทุกครั้งที่รู้สึกว่ากำลังเกิดความโกรธหรือความเห็นแก่ตัว ผมจะนึกคำว่า ‘นะโม’ เพื่อเตือนใจและปล่อยวางความรู้สึกเหล่านั้น การเป็น ‘ผ้าขี้ริ้ว’ ตามคำสอน หมายถึงการยอมลดอัตตา ลดทิฐิ และพร้อมที่จะให้เกียรติผู้อื่นมากขึ้น ซึ่งเมื่อได้ฝึกฝนบ่อย ๆ กลับรู้สึกว่าชีวิตสบายใจขึ้นมาก ใคร ๆ ก็เปิดใจและเข้าหาได้ง่ายขึ้น มิตรภาพและความสัมพันธ์ในครอบครัวและที่ทำงานก็ดีขึ้นตามไปด้วย ผมเองพบว่าการฝึก ‘นะโม’ ไม่ใช่แค่การพูด หรือทำตามอย่างผิวเผิน แต่เป็นการดูแลการกระทำ วาจา และจิตใจให้สอดคล้องกับคำนี้อย่างแท้จริง เพราะ ‘นะโม’ ทางกาย วาจา ใจ คือสิ่งที่ต้องศึกษาและปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้การฝึกตนในทิศทางนี้ยังช่วยลดความเครียดและเพิ่มความสุขในชีวิต ทำให้เราไม่ต้องยึดติดกับความเห็นของตัวเองจนเกินไป และเปิดโอกาสรับฟังผู้อื่นได้ดียิ่งขึ้น จึงขอแนะนำให้ผู้อ่านทดลองนำหลัก ‘นะโม’ ไปใช้ในชีวิตประจำวันอย่างจริงจัง เชื่อว่าจะพบกับความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นได้จริงๆ