จากประสบการณ์ที่ผมได้ลองพูดอังกฤษกับลูกทุกวัน พยายามสร้างบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและสนุกสนาน ทว่าเมื่อครูในโรงเรียนแนะนำให้ลดการพูดภาษาอังกฤษลง มันก็ทำให้ผมรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจว่าวิธีของผมนั้นถูกต้องหรือไม่ แต่หลังจากลองปรับทัศนคติและตั้งคำถามกับคำแนะนำดังกล่าว ผมตระหนักได้ว่าสิ่งสำคัญคือความสม่ำเสมอในการฝึกฝนและทำให้ลูกรู้สึกว่าการใช้ภาษาอังกฤษเป็นเรื่องสนุก ไม่ใช่ความกดดัน หรือเรื่องน่าเบื่อ การพูดภาษาอังกฤษทุกวันในชีวิตประจำวัน เช่น การถามคำถามง่ายๆ พูดเกี่ยวกับสิ่งที่เห็น หรือเล่นเกมที่ต้องใช้ภาษาอังกฤษ ทำให้ลูกได้เรียนรู้ในบริบทที่สมจริงและมีความหมายมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยเพิ่มความมั่นใจให้กับเด็กในการใช้ภาษา สิ่งที่ต้องเข้าใจคือ ทั้งครูและผู้ปกครองล้วนอยากให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีที่สุด แต่บางครั้งทิศทางอาจไม่ตรงกัน การเปิดใจรับฟังและหาจุดกึ่งกลาง เช่น การใช้ภาษาอังกฤษกับลูกในบ้าน และใช้ภาษาไทยในโรงเรียน อาจช่วยให้เด็กได้ประโยชน์เต็มที่จากทั้งสองฝั่ง ดังนั้น ทัศนคติที่กล้าหาญในการสอนลูกด้วยภาษาอังกฤษ คือการเชื่อมั่นในวิธีที่เหมาะสมกับลูกเราเอง พร้อมเปิดรับคำแนะนำจากครูอย่างสมดุล และที่สำคัญคือทำให้การเรียนรู้เป็นเรื่องสนุกและเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ