#ธรรมะเช้านี้
🙏🏻อรุณสวัสดิ์เช้าวันใหม่🙏🏻 ขอให้เป็นวันที่เปี่ยมด้วยสติและปัญญาค่ะ
วันนี้ขอนำส่วนต้นของ **"พรหมชาลสูตร"** จากพระไตรปิฎก (ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค)
📖 บทสวดพระสูตร (บาลี)
**เอวัมเม สุตังฯ เอกัง สะมะยัง ภะคะวา อันตะรา จะ ราชะคะหัง อันตะรา จะ นาฬันทัง อัทธานะมัคคะปะฏิปันโน โหติ มะหะตา ภิกขุสังเฆนะ สัทธิง ปัญจะมัตเตหิ ภิกขุสะเตหิฯ**
**สุปปิโยปิ โข ปะริพพาชะโก อันตะรา จ ะ ราชะคะหัง อันตะรา จะ นาฬันทัง อัทธานะมัคคะปะฏิปันโน โหติ สัทธิง อันเตวาสินา พรัหมะทัตเตนะ มาณะเวนะฯ**
**ตัตระ สุทัง สุปปิโย ปะริพพาชะโก อะเนกะปะริยาเยนะ พุทธัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ ธัมมัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ สังฆัสสะ อะวัณณัง ภาสะติฯ**
**สุปปิยัสสะ ปะนะ ปะริพพาชะกัสสะ อันเตวาสี พรัหมะทัตโต มาณะโว อะเนกะปะริยาเยนะ พุทธัสสะ วัณณัง ภาสะติ ธัมมัสสะ วัณณัง ภาสะติ สังฆัสสะ วัณณัง ภาสะติฯ**
**อิติหะ เต อุโภ อาจะริยันเตวาสี อัญญะมัญญัสสะ อุชุวิปัจจะนิกะวาทา ภะคะวันตัง ปิฏฐิโต ปิฏฐิโต อะนุปันธา โหนติ ภิกขุสังฆัญจะฯ**
🕊️ คำแปลไทย
ข้าพเจ้า (พระอานนท์) ได้สดับมาอย่างนี้ว่า: สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วยหมู่ภิกษุประมาณ 500 รูป กำลังเสด็จทางไกลระหว่างเมืองราชคฤห์กับเมืองนาลันทา ในขณะนั้น **สุปปิยปริพาชก** พร้อมด้วยศิษย์ชื่อ **พรัหมท ัตตมาณพ** ก็เดินทางมาในเส้นทางเดียวกันนั้นเอง
ในการเดินทางครั้งนั้น สุปปิยปริพาชกผู้เป็นอาจารย์ ได้กล่าว **ติเตียน (อะวัณณัง)** พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ แต่พรัหมทัตตมาณพผู้เป็นศิษย์ กลับกล่าว **สรรเสริญ (วัณณัง)** พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ ทั้งสองคนอาจารย์และศิษย์ต่างกล่าวแย้งกัน เดินตามหลังพระพุทธเจ้าและหมู่ภิกษุสงฆ์ไปตลอดทาง
💡ข้อคิดธรรมะอธิบาย💡
บทสวดนี้แสดงให้เห็นถึง "โลกธรรม" ที่แม้แต่พระพุทธเจ้าก็ยังทรงประสบ นั่นคือการที่มีทั้งคน **ติเตียน** และคน **สรรเสริญ** ในเวลาเดียวกัน
* **ครูและศิษย์เห็นต่าง:** แม้จะอยู่ใกล้ชิดกัน แต่อาจมีความเห็น (ทิฐิ) ที่ต่างกันสิ้นเชิงได้
✨การรักษาใจ✨ พระพุทธองค์ทรงสอนให้เรามีสติ เมื่อถูกติเตียนก็ไม่โกรธแค้น และเมื่อถูกชมก็ไม่หลงระเริง แต่ให้พิจารณาตามความเป็นจริงว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงหรือไม่
การอ่านพรหมชาลสูตรทำให้ผมตระหนักถึงธรรมชาติของมนุษย์ที่มักจะมีทั้งคนที่ติเตียนและคนที่สรรเสริญเราในเวลาเดียวกัน สิ่งนี้สะท้อนว่าชีวิตเต็มไปด้วยความคิดเห็นที่หลากหลาย แม้กระทั่งพระพุทธเจ้าก็ยังทรงเจอเรื่องนี้ ดังนั้นสิ่งที่สำคัญคือการมีสติและปัญญาในการรับฟัง จากประสบการณ์ส่วนตัว การถูกติเตียนอาจทำให้รู้สึกเจ็บปวดหรือท้อแท้ แต่เมื่อได้ฝึกฝนจิตใจตามคำสอนนี้ ผมพบว่าไม่จำเป็นต้องยึดติดกับคำติหรือคำชมมากเกินไป ค่อย ๆ พิจารณาความจริงและแยกแยะว่าคำใดเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาตนเอง อีกเรื่องที่ผมชอบคือบทสวดนี้พูดถึงความแตกต่างของครูและศิษย์ที่มีมุมมองไม่เหมือนกัน แม้จะอยู่ร่วมกันในเส้นทางพระพุทธเจ้า เช่นเดียวกับในชีวิตจริงที่เราอาจเผชิญกับความคิดที่ขัดแย้งจากคนรอบข้าง สิ่งนี้ช่วยให้ผมเข้าใจว่าไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับทุกคน แต่ควรรักษาใจของตนเองให้มั่นคง เปิดกว้างและพร้อมเรียนรู้ สำหรับผู้ที่สนใจธรรมะ ผมแนะนำให้อ่านพรหมชาลสูตรอย่างลึกซึ้งและนำข้อคิดเหล่านี้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อเพิ่มสติและความเมตตาต่อตนเองและผู้อื่น นอกจากนี้การปล่อยวางและไม่ยึดติดกับคำพูดของผู้อื่นก็เป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้จิตใจสงบและมีความสุขมากขึ้น ในช่วงเช้าเมื่อเริ่มต้นวันใหม่ ด้วยการมีสติและปัญญาตามคำสอนนี้ จะช่วยให้เราพร้อมรับมือกับความท้าทายทั้งหลาย เก็บข้อคิดดีๆ จากพรหมชาลสูตรเป็นเครื่องเตือนใจและแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิตอย่างมีสติและมีความสุขอย่างแท้จริง
🙏🏻อรุณสวัสดิ์เช้าวันใหม่🙏🏻 ขอให้เป็นวันที่เปี่ยมด้วยสติและปัญญาค่ะ วันนี้ขอนำส่วนต้นของ **"พรหมชาลสูตร"** จากพระไตรปิฎก (ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค) 📖 บทสวดพระสูตร (บาลี) **เอวัมเม สุตังฯ เอกัง สะมะยัง ภะคะวา อันตะรา จะ ราชะคะหัง อันตะรา จะ นาฬันทัง อัทธานะมัคคะปะฏิปันโน โหติ มะหะตา ภิกขุสังเฆนะ สัทธิง ปัญจะมัตเตหิ ภิกขุสะเตหิฯ** **สุปปิโยปิ โข ปะริพพาชะโก อันตะรา จะ ราชะคะหัง อันตะรา จะ นาฬันทัง อัทธานะมัคคะปะฏิปันโน โหติ สัทธิง อันเตวาสินา พรัหมะทัตเตนะ มาณะเวนะฯ** **ตัตระ สุทัง สุปปิโย ปะริพพาชะโก อะเนกะปะริยาเยนะ พุทธัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ ธัมมัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ สังฆัสสะ อะวัณณัง ภาสะติฯ** **สุปปิยัสสะ ปะนะ ปะริพพาชะกัสสะ อันเตวาสี พรัหมะทัตโต มาณะโว อะเนกะปะริยาเยนะ พุทธัสสะ วัณณัง ภาสะติ ธัมมัสสะ วัณณัง ภาสะติ สังฆัสสะ วัณณัง ภาสะติฯ** **อิติหะ เต อุโภ อาจะริยันเตวาสี อัญญะมัญญัสสะ อุชุวิปัจจะนิกะวาทา ภะคะวันตัง ปิฏฐิโต ปิฏฐิโต อะนุปันธา โหนติ ภิกขุสังฆัญจะฯ** 🕊️ คำแปลไทย ข้าพเจ้า (พระอานนท์) ได้สดับมาอย่างนี้ว่า: สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วยหมู่ภิกษุประมาณ 500 รูป กำลังเสด็จทางไกลระหว่างเมืองราชคฤห์กับเมืองนาลันทา ในขณะนั้น **สุปปิยปริพาชก** พร้อมด้วยศิษย์ชื่อ **พรัหมทัตตมาณพ** ก็เดินทางมาในเส้นทางเดียวกันนั้นเอง ในการเดินทางครั้งนั้น สุปปิยปริพาชกผู้เป็นอาจารย์ ได้กล่าว **ติเตียน (อะวัณณัง)** พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ แต่พรัหมทัตตมาณพผู้เป็นศิษย์ กลับกล่าว **สรรเสริญ (วัณณัง)** พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ ทั้งสองคนอาจารย์และศิษย์ต่างกล่าวแย้งกัน เดินตามหลังพระพุทธเจ้าและหมู่ภิกษุสงฆ์ไปตลอดทาง 💡ข้อคิดธรรมะอธิบาย💡 บทสวดนี้แสดงให้เห็นถึง "โลกธรรม" ที่แม้แต่พระพุทธเจ้าก็ยังทรงประสบ นั่นคือการที่มีทั้งคน **ติเตียน** และคน **สรรเสริญ** ในเวลาเดียวกัน * **ครูและศิษย์เห็นต่าง:** แม้จะอยู่ใกล้ชิดกัน แต่อาจมีความเห็น (ทิฐิ) ที่ต่างกันสิ้นเชิงได้ ✨การรักษาใจ✨ พระพุทธองค์ทรงสอนให้เรามีสติ เมื่อถูกติเตียนก็ไม่โกรธแค้น และเมื่อถูกชมก็ไม่หลงระเริง แต่ให้พิจารณาตามความเป็นจริงว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงหรือไม่ #ธรรมะเช้านี้ #พระสูตร #สติ #ปล่อยวาง #ข้อคิดธรรมะ