✨น่องไม่ค่อยมีแรง เจ็บเข่า ปวดเอว มาออกกำลังกายง่ายๆที่บ้านกันค่ะ🧘🏻‍♀️🏠 #ออกกําลังง่ายๆได้ที่บ้าน #wellness #ออกกําลังกาย #m2model #ปวดเอว

มีความเจ็บบางอย่าง ที่ไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้ ไม่ใช่เพราะไม่มีใครฟัง แต่เพราะพูดไป…ก็ไม่มีใครเข้าใจ มันเป็นความเจ็บที่ต้องเก็บเงียบ ยิ้มทั้งที่ข้างในพัง ใช้ชีวิตปกติทั้งที่หัวใจแตกเป็นเสี่ยง ๆ กลางวันทำเหมือนไม่มีอะไร กลางคืนกลับต้องนอนกอดความรู้สึกผิดซ้ำ ๆ เราไม่ได้อยากเป็นคนแบบนี้ ไม่

“บางคนไม่ได้หายไป…เขาแค่ไม่เคยมีอยู่เลย” 🌷​“เจ็บที่สุด…คือรักคนที่ไม่เคยมีตัวตน” มันไม่ใช่การจากลาแบบที่มีวันเริ่มต้นและวันสิ้นสุด แต่คือการผูกพันกับบางสิ่งที่เรา “เชื่อว่าเป็นจริง” ทั้งรอยยิ้ม คำพูด ความใส่ใจ ล้วนถูกสร้างขึ้นในความรู้สึกของเราเอง หรือในพื้นที่ที่อีกฝ่ายไม่เคยยืนอยู่ตรงนั้น

“จากคำว่า ปกติที่ไม่ปกติ … เมื่อคำพูดหมอเจ็บกว่าความเจ็บป่วยที่พาเราไปโรงพยาบาล” โดย aekdon ในสังคมไทยวันนี้ เราต้องยอมรับความจริงว่า คำว่า “ปกติ” จากปากหมอบางคน ไม่ได้ “ปกติ” เลยสักนิด ผู้ป่วยจำนวนมากเดินออกจากห้องฉุกเฉิน ทั้งที่ร่างกายอาจไม่เป็นอะไรหนัก… แต่ใจกลับบอบช้ำจากคำพูดที่ไร้ความเมตตา

“เราไม่ได้เลิกกันเพราะไม่รัก แต่เพราะเรารักกันในเวลาที่ไม่มีใครไหวแล้ว” เฟย์กับกานคบกันมานานพอ นานจนความรักไม่ต้องพูดก็รู้ และนานจนคำว่า “เป็นยังไงบ้าง” กลายเป็นคำถามที่ไม่มีแรงจะตอบ ตอนแรกมันไม่ยากหรอก แค่ต่างคนต่างเหนื่อย เฟย์เหนื่อยกับการพยายามเข้าใจ กานเหนื่อยกับการพยายามเข้มแข็ง

โลกใบที่สองกำลังจะพัง ไม่ใช่เพราะมันไม่เคยสวยงาม แต่เพราะมันถูกสร้างขึ้นบนความเงียบ การซ่อน และความหวังเล็กๆ ว่า “คงไม่มีใครรู้” มันคือโลกที่เราไม่ได้ตั้งใจให้ใครเห็น โลกที่มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความผูกพัน และความรู้สึกจริงๆ ที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันระวัง เรารู้ตั้งแต่แรกว่ามันไม่ถูกต้อง รู้ว่าม

มันแปลกใช่ไหม? เรารู้อยู่เต็มอกว่า “เขาไม่ใช่คนที่เหมาะกับเรา” แต่พอถึงวันที่ต้องปล่อย…หัวใจก็ยังปวดเหมือนถูกบีบจนแทบหายใจไม่ออก จริงๆแล้ว-- มันมี “สองแบบ” ของการเลิกราที่เจ็บปวด ① แบบแรก — เราไม่รู้...ว่าเขาไม่ใช่ เราหลงคิดว่า “นี่แหละคนของฉัน” แล้ววันหนึ่งเขาเป็นฝ่ายเดินจากไป ตอนน

"ไม่มีใครลุกขึ้นมา แล้วตัดสินใจเลิก กับคนที่ตัวเองยังมีความสุขด้วยหรอก" ถ้าคุณเคยคิดว่า...คนที่เดินออกมา คือคนที่ไม่เสียใจ คุณอาจกำลังเข้าใจผิดที่สุด เพราะคนที่เดินออกมา ไม่ใช่คนที่เจ็บน้อยกว่า แต่คือคนที่... เจ็บมานานกว่า ก่อนที่เขาจะหันหลัง เขาเคยเลือกอยู่ ทั้งที่ทุกวันหั

ความจริงของสังคม สำหรับผู้หญิงวัยทำงาน 1. อย่าเล่นมือถือเวลาคนอื่นพูด ในที่ทำงาน = ไม่ให้เกียรติ ต่อให้คุณเก่งแค่ไหน คนจะจำภาพนี้ก่อนฝีมือ 2. ขนมเล็ก ๆ ซื้อใจคนได้ ไม่ใช่การประจบ แต่คือการสร้างบรรยากาศ คนจะเปิดใจกับคุณง่ายขึ้น 3. การนั่งรถก็เป็นมารยาท เรื่องเล็ก แต่คนมองว่า “คุณรู้กาลเท

โลกใบที่สองพังแล้ว โลกที่เคยเป็นที่หลบซ่อน โลกที่ไม่มีใครรู้ โลกที่ฉันเคยคิดว่า อย่างน้อยตรงนั้น…ฉันยังหายใจได้ มันพังลงพร้อมความจริง พังพร้อมสายตาคน พังพร้อมคำถามที่ไม่มีคำตอบ และพังพร้อมหัวใจของฉันเอง เคยคิดว่าแค่เก็บให้มิด แค่ระวังให้มากพอ ทุกอย่างจะอยู่ได้ แต่สุดท้ายไม่มีความลับไหน

เหนื่อย…เพราะต้องจำว่าอยู่โลกไหน ควรเป็นใคร กลัว…กลัวความจริงหลุด ว่างเปล่า…เพราะไม่มีโลกไหนที่ได้เป็นตัวเองทั้งหมด โดดเดี่ยว…แม้จะมีคนอยู่รอบตัว แต่ไม่กล้าพิงใจใครจริง ๆ สับสน…ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้ว ใบไหนคือชีวิตจริง

🩷 วันแรก – วันที่สอง • ไม่ได้รู้สึกปวดมาก ๆ อย่างที่คิดไว้ คิดไว้คงอาจจะมีฤทธิ์ยาอยู่แน่ ๆ • แต่มันลำบากจริงตอนกลืนน้ำ กลืนน้ำลาย 💧 • วันแรกพอทนความหิวได้ • วันที่สองเริ่มหิวมาก กินได้แต่นม ๆ กับน้ำ แต่มันก็ออกคืนบ่อย ๆ • มีเสลดเยอะมาก 🤒 และมีอาการไอบ่อย • หมอมาตรวจแผล ไม่มีเลือด • หล

การเขียน บางความรู้สึกมันไม่ได้อยากเก็บไว้คนเดียวหรอก แต่มันไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังยังไง ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน และไม่รู้ว่าเล่าไปแล้วจะมีใครเข้าใจไหม บางครั้งเราก็ต้องทำเป็นเข้มแข็ง ทำเป็นไม่เป็นอะไร ยิ้ม หัวเราะ ใช้ชีวิตเหมือนปกติ ทั้งที่ในใจมันเงียบมาก เงียบจนบางทีก็รู้สึกเหมือนอยู่คนเดีย