รีวิวหนังสือ รูมเมต
ดีเกินคาด พีคมาก แต่มาตายตอนจบ
ルームメイト | รูมเมต
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
เรื่องราวของ “ฮารุมิ” เด็กสาวที่เข้ามาเรียนต่อในโตเกียว เธอได้แชร์ห้องกับเพื่อนใหม่ชื่อ “เรโกะ” หลังจากที่อยู่ด้วยกันได้ไม่นานเรโกะก็เปลี่ยนไป ไม่เหมือนช่วงแรก ๆ ที่รู้จัก ต่อมาเรโกะได้หายตัวไป ทำให้ฮารุมิและ “เคนสึเกะ” รุ่นพี่ในชมรมต้องตามหาเรโกะ แต่แล้วก็ได้พบก ับความจริงมากมายที่ทำให้ทั้งสองและคนอ่านถึงกับอึ้ง ทึ่ง เหวอ
เรื่องราวของการตามหาเรโกะจะเป็นอย่างไร นางหายตัวไปไหน และความจริงจะทำให้ผู้อ่านอึ้งหรือไม่ ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก ลุ้นบ้าง ระทึกบ้าง สืบสวนไม่ได้เข้มข้นมาก ตัวคดีมีความซับซ้อนประมาณนึง ไม่ได้อ่านยากมาก แต่ก็มีบางช่วงอาจจะงงได้อยู่เหมือนกัน
การดำเนินเรื่องรวดเร็วประมาณนึง เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ช่วงแรก ๆ น่าเบื่อนิดนึง แต่เรื่องพีค ๆ ทำให้อ่านแล้วติดมือมาก
การดำเนินเรื่องจะเล่าถึงมุมมองของหลาย ๆ ตัวละครที่ค่อย ๆ สืบหาความจริงไปเรื่อย ๆ ก่อนเริ่มแต่ละบทจะมีมุมมองของฆาตกรคั่นอยู่ด้วย โคตรน่าสงสัย ทำให้เนื้อเรื่องน่าสนใจและน่าติดต ามมากขึ้น
การเดาทางเดายากมาก มีอะไรพีค ๆ ตั้งแต่เริ่ม ๆ เลย และเยอะมาก หักมุมไปมาเกินคาดมาก บอกได้เลยอึ้ง ทึ่ง เหวอแน่นอน ว้าวอยู่แต่ก็แอบงง ๆ บ้าง
การเดาตัวฆาตกรก็ยากมาก ความซับซ้อนหักไปหักมานี่แหละทำให้เดาไม่ได้เลย เหมือนจะเดาถูกแต่ไม่ถูกหรอก ทำให้ตอนเฉลยคือพีคมาก
ตอนจบอิหยังว่ะมาก ไม่น่าจบแบบนี้ จบแบบไหนไม่ขอบอก ต้องไปลองอ่านกันเอาเอง
โดยรวมดีหรืออาจจะดีมากเลยแหละ มีงงบ้าง แต่อ่านง่ายกว่าที่เคยอ่านมาของอ.อิมามุระ อายะ มันกระชับด้วย และชอบความหักมุมไปมา พีคดี ส่วนตอนจบไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
ผู้เขียน : อิมามุระ อายะ
ผู้แปล : หนึ่งฤทัย ปราดเปรียว
สำนักพิมพ์ : Soul
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายสืบสวนสอบส วน #นิยายฆาตกรรม #นิยายระทึกขวัญ #รูมเมต #อิมามุระอายะ
หลายคนอาจเห็นคำว่า “รูมเมต/รูมเมท” แล้วสงสัยก่อนเลยว่า รูมเมทคืออะไร? ในชีวิตจริงมันก็คือ “เพื่อนร่วมห้อง” คนที่แชร์พื้นที่อยู่ด้วยกัน เช่น ห้องเช่า หอพัก หรืออพาร์ตเมนต์นั่นแหละค่ะ/ครับ ซึ่งพอเป็นนิยาย แนวรูมเมตมักหยิบ “ความใกล้ชิด” กับ “ความไม่รู้จักกันจริง ๆ” มาเล่นให้เกิดความระแวง—ยิ่งเรื่องนี้เปิดด้วยบรรยากาศการมาเรียนต่อในโตเกียวของฮารุมิ แล้วย้ายมาอยู่กับเรโกะที่ตอนแรกดูปกติดี แต่ไม่นานกลับเริ่มแปลกขึ้นเรื่อย ๆ มันทำให้คำว่า roommate กลายเป็นคำที่น่ากลัวไปเลย จุดที่เราชอบใน รูมเมต (ルームメイト) คือการเล่าหลายมุมมองและมีพาร์ตสั้น ๆ ที่เหมือนมุมของ “ฆาตกร” มาคั่นก่อนแต่ละบท ทำให้ตอนอ่านจะเผลอคิดตลอดว่า “นี่ใช่คนนี้ไหมนะ?” แล้วก็โดนผู้เขียนหลอกให้เปลี่ยนใจไปมาเรื่อย ๆ พล็อตการ “ตามหาเพื่อนร่วมห้องที่หายไป” (ตามคำโปรยหลังปก) ทำงานได้ดีมาก เพราะมันไม่ใช่แค่หายตัวเฉย ๆ แต่มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปก่อนหาย ทำให้ปมมันหนาและชวนสืบ ถ้าคุณกำลังหาแนวทางอ่านแบบไม่พังประสบการณ์ เราแนะนำ 3 อย่างนี้จากที่อ่านมา: 1) อย่าพยายามจับผิดตั้งแต่ต้นมากเกินไป เพราะเรื่องนี้ตั้งใจให้พีคตั้งแต่ช่วงแรก ๆ พอเราอ่านแบบปล่อยไหล จะสนุกกว่า 2) จดชื่อตัวละคร/ความสัมพันธ์คร่าว ๆ (ฮารุมิ–เรโกะ–เคนสึเกะ) เพราะพอเล่าหลายมุม บางช่วงจะงงได้จริง แต่ไม่ถึงกับอ่านยาก 3) สังเกต “แรงจูงใจ” มากกว่า “หลักฐาน” เพราะเรื่องนี้หักมุมเก่ง หลักฐานอาจพาเราไปผิดทาง แต่แรงจูงใจมักทิ้งร่องรอยไว้ อีกอย่างที่เจอบ่อยจากคนค้นหา คือคำว่า “Reiko” เพราะเป็นชื่อเพื่อนร่วมห้องที่เป็นศูนย์กลางของปริศนา ถ้าคุณตั้งใจอ่านเพื่อไขว่าทำไมเรโกะถึงเปลี่ยนไป/หายไป แนะนำให้อ่านต่อเนื่องยาว ๆ จะยิ่งอิน เพราะจังหวะเฉลยเขาทำมาให้แบบ “อึ้ง ทึ่ง เหวอ” จริง สุดท้าย ถ้าคุณชอบนิยายสืบสวนฆาตกรรมที่เดายาก อ่านเพลิน ไม่เน้นสืบสวนเชิงเทคนิคหนัก ๆ แต่เน้นหักมุมและความลับของคนใกล้ตัว รูมเมต น่าลองมาก โดยเฉพาะใครที่ชอบบรรยากาศแบบ “แชร์ห้องกัน แต่ไม่รู้จักกันเลย” จะอินสุด ๆ (แค่เตรียมใจเรื่องตอนจบไว้หน่อยนะ)
