『迷彩ファイヤーパズルケース』のレビュー
以前の巻と同様に、まだ複雑で強烈です。
迷彩ファイヤーパズルケース
8ポイントまたは★★★★★
東京都議会議員の家で火事があり、「スコ・ド・ヤスユキ」と彼の妻の遺体が命を落としたように見えましたが、警察はこれがカモフラージュ殺人であると結論づけ、「コ・ダイ・ツトム」は犯人が誰であるかを突き止めました。
しばらくして、謎の人物からのメールがタスクリストの事務所に送られ、タスクリスト夫妻が世間に何か悪いことをしたという証拠を公開しない代わりに3億円を引き出すように求められました。
この真実の探求は何ですか?それはどのくらいですか、そしてそれが複雑であろうとなかろうと、あなたはそれを読まなければなりません。
プロット/ストーリーラインは良く、楽しく、興奮することは何もなく、調査は非常に激しく、事件は非常に複雑で、少し混乱していますが、ケイカの文章のスタイルで読むのは難しくありません。
事件の詳細な作業と複雑さのために少し遅いですが、それは退屈ではありません。パズル、疑問は従う価値があり、読むのは非常に中毒性があります。
それは難しい推測ですが、ピークやワウはありません。そして、犯人の推測は非常に難しいです。
エンディングでは、事件に関するすべてを要約し、どこが混乱しているかをより理解しやすく明確にし、それがどのように心を痛めるか、または心温まるかを秘かに感じさせます。前の巻にはこのフィードがあります。
全体的に、それは楽しいです。調査は非常に激しいですが、事件は複雑で、多くのキャラクターが関与しており、混乱しているものもありますが、無知ではありません。物語の実行はかなり遅いです。人々が速いのが好きなら、飽きることがあります。
著者:ヒガシノケイコ
翻訳:スリ・ラトングロリアス・ポン
出版社:シャドウ
カテゴリー:翻訳されたフィクション
ถ้าใครกำลังชั่งใจว่าจะเริ่ม “คดีปริศนาเพลิงอำพราง (架空犯)” ดีไหม ขอเล่ามุมที่ช่วยตัดสินใจได้ง่ายขึ้นจากประสบการณ์อ่านแนวสืบสวนของฮิงาชิโนะ เคโงะค่ะ เล่มนี้แกนหลักคือ “คดีเพลิงไหม้ + ศพที่ดูเหมือนจบชีวิตตัวเอง” แต่ตำรวจมองว่าเป็นการฆาตกรรมอำพราง แล้วคดีไม่ได้หยุดแค่นั้น เพราะมีอีเมลล์จากบุคคลปริศนาที่โยนประเด็น “หลักฐานความผิดในอดีต” พร้อมเรียกเงิน 300 ล้านเยนเข้ามา ทำให้บรรยากาศมันเป็นเกมต่อรองที่กดดันและชวนสงสัยว่าใครกำลังคุมสถานการณ์กันแน่ สิ่งที่ชอบมากคือความ “ละเอียด” ของการสืบสวนค่ะ โกะได ซึโตมุในฐานะตำรวจสายสืบจะค่อย ๆ ไล่เรียงข้อมูล พยาน หลักฐาน และความสัมพันธ์ของตัวละคร ซึ่งทำให้คดีดูสมจริงและแน่น แต่ก็เป็นเหตุผลเดียวกันที่ทำให้หลายคนรู้สึกว่าเดินเรื่องช้าได้เหมือนกัน ถ้าคุณเป็นสายชอบแอ็กชันถี่ ๆ หรือหักมุมบ่อย ๆ อาจต้องปรับจังหวะการอ่านนิดนึง—เล่มนี้เหมาะกับการอ่านแบบค่อย ๆ ซึมซับตรรกะ มากกว่านั่งลุ้นระทึกทุกบท อีกจุดที่อยากเตือนแบบเป็นมิตรคือ “ตัวละครและเส้นเรื่องย่อยค่อนข้างเยอะ” ช่วงแรก ๆ อาจมีงงว่าใครเกี่ยวกับใคร แนะนำให้คั่นหน้าหรือจดชื่อสำคัญ ๆ ไว้ (โดยเฉพาะฝั่งสำนักงานของโทโดและคนที่เกี่ยวข้องกับอีเมลล์เรียกค่าไถ่) จะช่วยให้ตามทันขึ้นมากค่ะ แล้วพอเรื่องเริ่มคลี่ ทีละปมมันจะสนุกแบบไหลลื่นเอง สำหรับคนที่เสิร์ชคำว่า “คดีปริศนาเพลิงอำพราง สนุกไหม” หรือ “ควรอ่านไหม” ส่วนตัวคิดว่า “สนุกในแบบสืบสวนเข้มข้น” คือไม่ได้ขายฉากช็อกหรือพีคแบบตะโกน แต่ขายความซับซ้อนของคดีและการเชื่อมโยงเหตุผล พอถึงช่วงเฉลย ผู้เขียนจะสรุปภาพรวมให้เห็นว่าทำไมรายละเอียดเล็ก ๆ ถึงสำคัญ และทำให้หลายจุดที่เราคาใจมันกระจ่างขึ้นจริง ๆ ท้ายที่สุด ฟีลหลังอ่านของเล่มนี้ (เหมือนที่หลายเล่มของอ.เคโงะชอบทำ) คือมีความ “กินใจ” แทรกอยู่ในคดี แม้จะเป็นเรื่องฆาตกรรมอำพรางและการแบล็กเมล์ แต่พอปิดเล่มแล้วมันไม่ได้ทิ้งไว้แค่ความมืดอย่างเดียว ใครชอบนิยายแปลสายสืบสวนที่เนี๊ยบ ๆ คดีแน่น ๆ และอยากได้งานที่อ่านแล้วคิดตาม เล่มนี้ตอบโจทย์มากค่ะ
