本のレビュー。
読み終わったけど、「どうやって読み終わったんだろう?」と自問自答しなければならなかった。
ニラーサナ
6ポイントまたは★★★
バンコクの多くの寺院で殺人の謎が起こっています。外部の体は傷がないが、内臓は裂けている。体の横には、各犠牲者に油の瓶があります。殺人犯は誰ですか?そして、なぜ彼はこれをしたのですか?私はそれを読もうとしなければなりません。
プロット/ストーリーラインは良く、楽しく、非常に複雑で、読みにくく、多くのことについてです。必要以上に感じる歴史的および科学的なトリビアが挿入されています。主要なポイントから離れてください。多くのキャラクターは複雑な関係を持っています。キャラクターレイアウトが遅れています。読んで混乱してください。理解できません。
前にも言ったように、水っぽい内容が多く挿入されているため、物語のペースが遅く、読みにくくなっています。たくさん注ぎたいですが、結末がどうなるかも知りたいので、連続して読んで驚くほど手につきます。真剣に、調査しなければやります。
推測は非常に難しいです。何が起こるかわかりません。そして、何が起こっているかわかりません。非常にぼやけています。ピークイベントがたくさんあることを覚えています。いくつかの壊れたコーナーがあります。そして、すごい。そして、殺人犯の推測は推測するのが難しいです。答えは予想外すぎます。少しネタバレでも、とにかくピークに達しているように感じます。エンディングには少し深みがあります。
全体的に、不必要な部分をカットすると、とても良いと思います。たくさん読むと、とても邪魔になります。しかし、物語は私たちにそれを読み続けるように誘います。それは多くの好奇心と多くの強迫観念です。もう一つは、私がそれをレビューしたいということです。しかし、読み終わったとき、私はほとんど何も覚えていません。私がこの本で本当に好きなのは、著者が伝えたい違いのポイントです。そして詩。あなたがあなたの仕事が好きなら、とにかくそれを見逃すべきではありません。
作者:プラサド
出版社:プリズン
カテゴリー:タイ文学
ถ้าใครกำลังหารีวิว “นิราศมหรรณพ” แบบช่วยตัดสินใจก่อนซื้อ/ก่อนอ่าน เราว่าต้องบอกก่อนเลยว่านี่เป็นนิยายสืบสวน-ฆาตกรรมที่ “ข้อมูลแน่น” และ “โครงเรื่องซับซ้อน” พอสมควร จุดตั้งต้นคือคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในวัดหลายแห่งทั่วกรุงเทพฯ ศพภายนอกแทบไม่มีร่องรอย แต่ข้างในบาดเจ็บหนัก แถมมี “ขวดน้ำมัน” วางไว้ข้างศพเหมือนเป็นลายเซ็นของคนร้าย โทนมันให้อารมณ์ระทึกขวัญแบบค่อย ๆ กดดัน ไม่ได้บู๊ล่าระห่ำ แต่จะเป็นการสืบ คุ้ย และปะติดปะต่อข้อมูลมากกว่า สิ่งที่เราอยากแนะนำคนที่กลัว “อ่านไม่ไหว” คือให้เตรียมใจว่ามีตัวละครหลายเส้น และความสัมพันธ์ค่อนข้างยิบย่อย วิธีที่ช่วยเราได้คือ 1) เปิดผังตัวละครท้ายเล่มค้างไว้ 2) ทำโน้ตสั้น ๆ ว่าใครเกี่ยวกับวัดไหน/เหตุการณ์ไหน 3) อ่านรวดเดียวเป็นช่วง ๆ จะอินกว่าอ่านเว้นยาว เพราะรายละเอียดจะหลุดง่าย หลายคนเสิร์ชคำว่า “เฉลย” เพราะอยากรู้ว่าใครคือฆาตกร แต่ถ้ายังไม่เริ่มอ่าน เราเชียร์ให้หลบสปอยก่อนสักนิด เพราะจุดสนุกของเล่มนี้คือการ “เดาทางไม่ออก” และความพีคของการเฉลยที่เล่นกับความคาดหวังคนอ่านเก่งมาก (ถึงบางคนจะโดนสปอยมาบ้างก็ยังรู้สึกว้าวได้) ระหว่างทางจะมีเกร็ดประวัติศาสตร์/วิทยาศาสตร์แทรกมาเยอะ บางช่วงทำให้เนือยจริง แต่ถ้าชอบงานที่ให้บรรยากาศเหมือนค่อย ๆ ไขปริศนาไปทีละชั้น จะรู้สึกว่ามันมีรสชาติของตัวเอง อีกจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของ “นิราศมหรรณพ” คือการใช้ “กลอน/ภาษาที่มีจังหวะ” และประเด็นเรื่องความแตกต่างที่ผู้เขียนซ่อนอยู่ในเรื่อง ทำให้หลังอ่านจบไม่ได้เหลือแค่คำตอบว่าใครทำ แต่ยังมีชั้นความหมายให้คิดต่อ ส่วนเรื่องข้อมูลเล่ม (เผื่อเทียบราคา/ตามหาฉบับ) เล่มนี้ของสำนักพิมพ์ Prisn ปริซึม มีฉบับครบรอบ 10 ปี หน้าปกจะเด่นด้วยภาพขวดลอยน้ำ และคำโปรยแนว “เสียงสังหาร/ฆาตกรรมต่อเนื่อง” ถ้าใครชอบปราปต์อยู่แล้ว โอกาสชอบเล่มนี้ค่อนข้างสูง แต่ถ้าเป็นสายอ่านสืบสวนแบบเร็ว กระชับ ไม่ชอบข้อมูลแน่น ๆ อาจต้องเผื่อเวลาและอารมณ์ตอนอ่านหน่อย
