รีวิวหนังสือ นิราศมหรรณพ
อ่านจบถึงกับต้องถามตัวเองว่า “กูอ่านจบได้ไงวะเนี่ย?”
นิราศมหรรณพ
6 คะแนน หรือ ★ ★ ★
เกิดการฆาตกรรมปริศนาขึ้นในวัดหลายแห่งทั่วกรุงเทพ สภาพศพภายนอกปราศจากบาดแผล แต่อวัยวะภายในชีกขาด ข้าง ๆ ศพมีขวดน้ำมันตกอยู่ เหยื่อแต่ละรายโดนอะไรมากันแน่ ฆาตกรเป็นใคร และมันทำแบบนี้ไปทำไม ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็ อต/เนื้อเรื่องดี สนุกประมาณนึง มีความซับซ้อนมาก ๆ อ่านยากประมาณนึงถึงมาก มีเกร็ดความรู้ด้านประวัติศาสตร์และวิทยาศาสตร์แทรกอยู่จนรู้สึกเกินความจำเป็น ทำให้หลุดจากประเด็นหลัก ตัวละครเยอะ มีความสัมพันธ์ซับซ้อน ผังตัวละครก็อยู่ด้านหลัง อ่านแล้วงงบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง
การดำเนินเรื่องช้าเพราะแทรกเนื้อหาที่เป็นน้ำเยอะอย่างที่บอกไปก่อนหน้า ทำให้อ่านแล้วโคตรเนือย ผมอยากเทบ่อยมาก แต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนจบจะเป็นยังไง ทำให้อ่านได้เรื่อย ๆ และติดมืออย่างน่าประหลาดใจ เอาจริงก็ฝืนแหละ ถ้าไม่ใช่สืบสวนผมเทไปแล้ว
การเดาทางเดายากมาก ไม่รู้เลยจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง และก็ไม่รู้ด้วยมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เบลอมาก จำได้ว่ามีเหตุการณ์พีค ๆ เยอะอยู่ มีหักมุมบ้าง และว้าวด้วยนะ ส่วนการเดาตัวฆาตกรเดายาก เช่นกัน ตอนเฉลยคือเกินคาดสุดละ ถึงโดนสปอยมานิด ๆ ก็รู้สึกว่ามันพีคอยู่ดี ตอนจบมีความลึกซึ้งนิด ๆ
โดยรวมถ้าตัดส่วนที่มันไม่จำเป็นออกไปผมว่าโคตรดี พอมันเยอะอ่านแล้วโคตรเนือย แต่การเล่าก็ชวนเราให้อ่านได้เรื่อย ๆ มันเป็นทั้งความอยากรู้และความฝืนมาก ๆ ปนกันไป อีกอย่างคืออยากรีวิว แต่พออ่านจบจริง ๆ ผมแทบจะจำอะไรไม่ได้เลย สิ่งที่ชอบมาก ๆ ในเล่มนี้คือประเด็นเรื่องความแตกต่างที่ผู้เขียนอยากจะสื่อ และกลอน ถ้าชอบงานของคุณปราปต์ไม่ควรพลาดอยู่ดีครับ
ผู้เขียน : ปราปต์
สำนักพิมพ์ : Prisn ปริซึม
หมวด : วรรณกรรมไทย
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตรกรรม #นิยายระทึกขวัญ #นิราศมหรรณพ #ปราปต์
ถ้าใครกำลังหารีวิว “นิราศมหรรณพ” แบบช่วยตัดสินใจก่อนซื้อ/ก่อนอ่าน เราว่าต้องบอกก่อนเลยว่านี่เป็นนิยายสืบสวน-ฆาตกรรมที่ “ข้อมูลแน่น” และ “โครงเรื่องซับซ้อน” พอสมควร จุดตั้งต้นคือคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในวัดหลายแห่งทั่วกรุงเทพฯ ศพภายนอกแทบไม่มีร่องรอย แต่ข้างในบาดเจ็บหนัก แถมมี “ขวดน้ำมัน” วางไว้ข้างศพเหมือนเป็นลายเซ็นของคนร้าย โทนมันให้อารมณ์ระทึกขวัญแบบค่อย ๆ กดดัน ไม่ได้บู๊ล่าระห่ำ แต่จะเป็นการสืบ คุ้ย และปะติดปะต่อข้อมูลมากกว่า สิ่งที่เราอยากแนะนำคนที่กลัว “อ่านไม่ไหว” คือให้เตรียมใจว่ามีตัวละครหลายเส้น และความสัมพันธ์ค่อนข้างยิบย่อย วิธีที่ช่วยเราได้คือ 1) เปิดผังตัวละครท้ายเล่มค้างไว้ 2) ทำโน้ตสั้น ๆ ว่าใครเกี่ยวกับวัดไหน/เหตุการณ์ไหน 3) อ่านรวดเดียวเป็นช่วง ๆ จะอินกว่าอ่านเว้นยาว เพราะรายละเอียดจะหลุดง่าย หลายคนเสิร์ชคำว่า “เฉลย” เพราะอยากรู้ว่าใครคือฆาตกร แต่ถ้ายังไม่เริ่มอ่าน เราเชียร์ให้หลบสปอยก่อนสักนิด เพราะจุดสนุกของเล่มนี้คือการ “เดาทางไม่ออก” และความพีคของการเฉลยที่เล่นกับความคาดหวังคนอ่านเก่งมาก (ถึงบางคนจะโดนสปอยมาบ้างก็ยังรู้สึกว้าวได้) ระหว่างทางจะมีเกร็ดประวัติศาสตร์/วิทยาศาสตร์แทรกมาเยอะ บางช่วงทำให้เนือยจริง แต่ถ้าชอบงานที่ให้บรรยากาศเหมือนค่อย ๆ ไขปริศนาไปทีละชั้น จะรู้สึกว่ามันมีรสชาติของตัวเอง อีกจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของ “นิราศมหรรณพ” คือการใช้ “กลอน/ภาษาที่มีจังหวะ” และประเด็นเรื่องความแตกต่างที่ผู้เขียนซ่อนอยู่ในเรื่อง ทำให้หลังอ่านจบไม่ได้เหลือแค่คำตอบว่าใครทำ แต่ยังมีชั้นความหมายให้คิดต่อ ส่วนเรื่องข้อมูลเล่ม (เผื่อเทียบราคา/ตามหาฉบับ) เล่มนี้ของสำนักพิมพ์ Prisn ปริซึม มีฉบับครบรอบ 10 ปี หน้าปกจะเด่นด้วยภาพขวดลอยน้ำ และคำโปรยแนว “เสียงสังหาร/ฆาตกรรมต่อเนื่อง” ถ้าใครชอบปราปต์อยู่แล้ว โอกาสชอบเล่มนี้ค่อนข้างสูง แต่ถ้าเป็นสายอ่านสืบสวนแบบเร็ว กระชับ ไม่ชอบข้อมูลแน่น ๆ อาจต้องเผื่อเวลาและอารมณ์ตอนอ่านหน่อย
