รีวิวหนังสือ ผีเสื้อย้อมศพ
โคตรดาร์ก
人間標本 | ผีเสื้อย้อมศพ
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
เรื่องราวของ “ซากากิ ชิโร่” นักชีววิทยาผู้หลงใหลในผีเสื้ออย่างมาก เขาเริ่มทำการสตัฟฟ์ผีเสื้อมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว แต่ด้วยความคิดที่ผิดเพื้ยนหรืออะไรก็แล้วแต่ ทำให้เขาเริ่มหันมาสตัฟฟ์มนุษย์
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก ดาร์กมาก อ่านง่าย เข้าใจง่าย ไม่ได้มีอะไรให้ลุ้น ไม่ได้อ่านงานของอาจารย์คานาเอะนานพอสมควร พอได้อ่านแล้วหายคิดถึงเลย หลายคนชอบบอกว่างานของอาจารย์ส่วมมากจะท้อนด้านมืดในจิตใจของมนุษย์ เล่มนี้ก็เช่นกัน สะท้อนออกมาได้แบบ โอ้ว! บอกได้เลยว่าเหวอแดก
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก เริ่มการดำเนินผ่านบันทึกของซากากิ ชิโร่ที่เล่าถึงชีวิตตั้งแต่เด็กคร่าว ๆ และเรื่องราวการทำมนุษย์สตัฟฟ์ และหลังจากนั้น ซึ่งช่วงแรก ๆ ไม่ได้น่าสนใจมาก แต่พอเริ่มสตัฟฟ์มนุษย์เท่านั้นแหละ วางไม่ลง ทำให้การอ่านบทต่อ ๆ ไปหรือการดำเนินผ่านมุมมองแบบอื่น (ซึ่งเป็นแบบไหนต้องไปอ่านเอาเอง) อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ
การคาดเดาเนื้อหาไม่ได้ยากมาก เพราะรู้อยู่แล้วว่าจะทำมนุษย์สตัฟฟ์ แต่ๆๆๆ มันจะมีจุดหักมุมที่ เกินคาดอยู่หลังจากดำเนินผ่านมุมมองอื่น ๆ หรือเวลาอ่านบทต่อ ๆ ไป พอเปลี่ยนมุมมองมันเปลี่ยนความจริงบางอย่างไปเป็นอีกแบบตลอด ซึ่งมันไม่ได้มีแบบเดียว บอกได้เลยว่า อึ้ง ทึ่ง เหวอ
ตอนจบทำดี มีการหักไปหักมา ทำเอาคนอ่านสับสนไม่รู้จะเชื่อะไรดี แต่พอจะปิดจบก็มีเฉลยไว้ หายสงสัย เคลียร์ทุกอย่าง
โดยรวมดี สนุก ดาร์กมาก การดำเนินเรื่องยังคงเป็นแบบหนึ่งบทหนึ่งมุมมองตามสไตล์อาจารย์คานาเอะอยู่ แต่ละมุมมองก็จะมีความจริงคนละชุดกันที่กว่าคนอ่านจะรู้ว่าอันไหนจริงอันไหนปลอมก็คือหน้าสุดท้าย หน้าสุดท้ายจริง ๆ ไม่ค่อยได้เห็นการดำเนินเรื่องแบบนี้ในงานของอาจารย์คนอื่น เล่มนี้อยู่ในเกณฑ์ที่ชอบนะ เป็นอีกเล่มที่ไม่ควรพลาดครับ ใด ๆ คือปกโคตรสวย ที่คั่นก็สวยมาก
ผู้เขียน : มินาโตะ คานาเอะ
ผู้แปล : กิ่งดาว ไตรยสุนันท์
สำนักพิมพ์ : Daifuku
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายฆาตรกรรม #นิยายระทึกขวัญ #ผีเสื้อย้อมศพ #มินะโตะคะนะเอะ #daifukupublishing
ถ้าใครกำลังชั่งใจว่า “ผีเสื้อย้อมศพ” เหมาะกับเราไหม จากที่อ่านจบแล้วขอเสริมมุมที่คนค้นหารีวิวมักอยากรู้เพิ่มค่ะ 1) โทนเรื่องดาร์กแค่ไหน และเหมาะกับใคร เล่มนี้ดาร์กแบบกดอารมณ์และชวนขนลุก มากกว่าสายไล่ล่าฆาตกรหรือแอ็กชันเลือดสาด จุดที่หนักคือ “แนวคิด” และความผิดเพี้ยนของตัวละคร รวมถึงการตั้งคำถามเรื่องศีลธรรม/ความงาม/การครอบครอง มากกว่าฉากโหดแบบโชว์ภาพชัด ๆ ใครชอบนิยายระทึกขวัญเชิงจิตวิทยา อ่านเพื่อความอึ้งและความหน่วง จะน่าจะถูกใจ 2) อ่านยากไหม ต้องเดาเยอะหรือเปล่า ภาษาอ่านง่ายตามที่รีวิวไว้จริง โครงเรื่องไม่ได้ซับซ้อนแบบต้องจดผัง แต่ความสนุกอยู่ที่ “มุมมอง” ที่สลับไปมา ทำให้ข้อมูลเดียวกันถูกตีความคนละแบบ เราจะรู้สึกเหมือนโดนหลอกแบบเนียน ๆ มากกว่าเป็นนิยายที่ให้ลุ้นว่าใครคือคนร้ายตลอดเวลา ถ้าอยากได้เล่มที่อ่านเพลินและค่อย ๆ เปิดเงื่อนงำ เล่มนี้ทำงานดี 3) จังหวะการเล่าเรื่อง: ช่วงไหนพีค ช่วงต้นที่เป็นบันทึกชีวิตตั้งแต่เด็กจะค่อย ๆ ปูพื้น (บางคนอาจรู้สึกช้า) แต่พอเรื่องเริ่มแตะ “การสตัฟฟ์มนุษย์” แล้วจังหวะจะไหลลื่นขึ้นมาก เหมือนคนเขียนล็อกโทนได้ แล้วพาเราไปเจอชั้นของความจริงทีละชั้น แนะนำให้อดทนช่วงแรกนิดเดียว เพราะหลังจากนั้นวางยากจริง 4) หักมุมเป็นแบบไหน (ไม่สปอยล์) หักมุมของเล่มนี้ไม่ใช่แค่ “เฉลยท้ายเล่ม” แต่เป็นการทำให้เราสงสัยสิ่งที่เพิ่งเชื่อไปเมื่อกี้ พอสลับผู้เล่า เหตุการณ์เดิมจะมีหน้าตาใหม่ทันที ใครที่ชอบความรู้สึกแบบ อึ้ง-ทึ่ง-เหวอ จากการเปลี่ยนบริบท จะสนุกมาก และตอนจบมีการเคลียร์ปมให้พอหายคาใจ 5) งานเล่ม/ของแถมที่หลายคนสนใจ จากรูป ปกสวยมากจริง โทนดำกับผีเสื้อสีน้ำเงินเด่นสุด ๆ มีความงามปนหลอน และที่คั่นลายผีเสื้อ/ดอกไม้ก็เป็นอีกจุดที่ทำให้เล่มนี้น่าเก็บ ใครเป็นสายสะสมงานปกหรือชอบหนังสือที่ทำอาร์ตเวิร์กดี ๆ น่าจะถูกใจ ทริคส่วนตัวก่อนอ่าน: ถ้าอยากอินกับแนว “มนุษย์ตัวอย่าง (人間標本)” ลองอ่านแบบไม่รีบจับผิดตั้งแต่ต้น ปล่อยให้เรื่องหลอกเราบ้าง แล้วค่อยย้อนคิดตอนเปลี่ยนมุมมอง สนุกขึ้นเยอะค่ะ