“ไม่มีใครดีพอ…หากอีกคนไม่รู้จักพอ”

ในชีวิตจริงผมพบว่าความสัมพันธ์หลายครั้งที่เราพยายามทุ่มเททุกอย่างให้กับคนที่ดูเหมือนจะไม่เคยพอใจกับสิ่งที่ได้รับนั้น เหมือนเราเติมน้ำในแก้วก้นรั่วจริง ๆ ซึ่งสร้างความเหนื่อยล้าและเจ็บปวดอย่างไม่น่าเชื่อ การเข้าใจว่าไม่มีใครดีพอหากอีกฝ่ายไม่รู้จักพอ คือกุญแจสำคัญในการสร้างความสุขภายในใจของเราค่ะ ตัวผมเองเมื่อก่อนเคยวิ่งไล่ตามความคาดหวังของคนอื่นจนลืมมองว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่การรักและเห็นคุณค่าของตัวเอง ในยุคสังคมที่ความสัมพันธ์บางครั้งเป็นความสัมพันธ์ที่ท็อกซิก การเรียนรู้ที่จะบอกตัวเองว่า "พอ" และเลือกจะมอบเวลาและความรักให้กับคนที่รู้จักคุณค่าและขอบคุณในสิ่งที่เราเป็นนั้น เป็นเรื่องที่สำคัญมากกว่าการพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้ได้ใจคนอื่น ผมขอแนะนำว่า เมื่อคุณรู้สึกว่าความพยายามไม่มีวันเต็มเปี่ยมเหมือนเติมน้ำในแก้วก้นรั่ว ให้ลองหยุดมองดูตัวเองอย่างใจเย็นและซื่อสัตย์ ถามตัวเองว่า เรามอบความรักให้กับตัวเองพอหรือยัง และคนที่เรารักนั้นเขาพร้อมรักษาเราไว้ด้วยความจริงใจหรือไม่ เพราะสุดท้ายแล้วความสุขและสันติสุขในใจนั้นมาจากการเห็นคุณค่าในตัวเองก่อนเสมอ ดังนั้น อย่าวิ่งตามความคาดหวังใครจนลืมรักตัวเอง เพราะไม่มีใครที่จะดีพอสำหรับคนที่ไม่รู้จักพอจริง ๆ ค่ะ