เราผิดหรอที่เซ้าซี้ถามเรื่องข้าว?
คือ เราจะซื้อข้าวกล่องมาให้แฟนไว้กินตอนเย็นกับดึก
2 กล่องทุกวัน แต่กลับมาทีไรเขาก็นอนหลับ
เราเลยปลุก เพราะเห็นขยับตัว ถามว่าจะตื่นมากินตอนไหน อย่าลืมกินนะ เพราะไว้ยันเช้ามันจะบูด
ถ้าไม่กินก็จับใส่ตู้เย็นไป
คำตอบที่ได้มาตลอด คือ อือๆ เดี๋ยวกิน
เราความที่ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน กินข้าวทำไรเสร็จก็หลับ สรุปมีอยู่วันที่ข้าวตั้งยันเช้าเราก็โ มโห ที่ซื้อมาให้แต่ไม่กิน ละคือมันเปลืองเงิน พอเราบ่นก็มาด่าเราว่าข้าวแค่นี้!
(เงินเดือนก็น้อยไรประหยัดได้ก็ประหยัด แต่บอกว่าเงินแค่นี้)
เราเลยจี้ถามเวลารู้สึกตัวตลอดว่าจะกินตอนไหน
ไม่กินจะได้เก็บ
แต่สิ่งที่ได้คือ โมโหใส่เราเพราะจะนอน น้อยสุดคือด่า
มากสุดคือโวยวายเขวี้ยงของใส่เรา
คือ มันผิดที่เราหรอ ไม่ซื้อข้าวให้ก็มาบ่นหิว บอกเราไม่ใส่ใจ บางวันเหนื่อยแทบตายแต่โดนปลุกให้ไปซื้อข้าวให้กลางดึก ทำไมไม่หากินเอง?
(คำตอบ : หิวอยากกิน แต่ไม่อยากเดิน)
จากประสบการณ์ที่เราได้ซื้อข้าวกล่องให้แฟนทุกวัน กลับพบว่าเขามักไม่กินจนข้าวเหลือและบูดไป การที่เราคอยเซ้าซี้ถามบ่อย ๆ เป็นเพราะอยากให้แฟนได้ดูแลสุขภาพตัวเองดี ๆ แต่กลับได้รับการตอบโต้ ที่ทำให้รู้สึกเหนื่อยและท้อใจ บางครั้งการแสดงความเป็นห่วงโดยตรงอาจทำให้ผู้รับรู้สึกว่าถูกรบกวนหรือถูกบังคับ ทำให้เกิดความขัดแย้งได้ การสื่อสารในความสัมพันธ์จึงสำคัญมาก เราอาจลองพูดคุยอย่างใจเย็นและเปิดโอกาสให้แฟนได้แชร์ความรู้สึกหรือเหตุผลว่าทำไมถึงไม่กินข้าวที่ซื้อให้ เช่น อาจจะเหนื่อยมาก หรือรู้สึกไม่มีแรงเดินไปหาของกินเอง นอกจากนี้การเข้าใจนิสัยและพฤติกรรมของกันและกันช่วยลดความเข้าใจผิด เช่น ถ้าแฟนไม่ชอบกินข้าวตอนดึก การปรับเปลี่ยนเวลาซื้อหรือประเภทอาหารให้เหมาะสมย่อมช่วยได้มาก สุดท้าย การแบ่งหน้าที่กันดูแลเรื่องอาหารในบ้านอย่างชัดเจน เช่น บอกว่าใครรับผิดชอบซื้อตอนไหน หรือมีแผนช่วยกันเตรียมอาหาร อาจช่วยให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น และลดความรู้สึกว่าถูกรบกวนจากการถามเรื่องกินข้าวบ่อย ๆ ลองแชร์มุมมองนี้ดูนะคะ อาจช่วยให้คนที่ประสบปัญหาคล้าย ๆ กันรู้สึกเข้าใจ และได้ไอเดียในการจัดการกับความสัมพันธ์ในเรื่องใส่ใจที่ดูเหมือนจะเล็กน้อยแต่สำคัญนี้
ผมว่าซื้อเสร็จก็ใส่ตู้เย็นเลยก็ได้นะครับ