เมื่อ AI ฉลาดขึ้น จนโลกอาจ "แคบ" และ "ร้อน" เกินไป

ถ้ามันพูดจริงแสดงว่ามันสอบตกเทอร์โมไดนามิกส์พื้นฐานมาครับ อวกาศเย็นก็จริงแต่มันไม่มีอะไรที่ช่วยนำหรือพาความร้อน มีแต่การแผ่รังสีซึ่งเคลื่อนย้ายความร้อนได้ช้ามาก มันทำความเย็นไม่ทันแน่ ตอนอยู่บนดิน ดาต้าเซ็นเตอร์ยังใช้น้ำหล่อเย็นวันละ 8-10 สระโอลิมปิก เยอะจนประปาจ่ายให้ไม่ไหว ต้องไประรานแหล่งน้ำบาดาล พลังงานแสงอาทิตย์บนวงโคจรอยู่ที่ประมาณ 1.36kW/m3 โซลาร์เซลล์แบบสถานีอวกาศสามารถแปลงพลังงานแสงอาทิตย์เป็นไฟฟ้าได้เต็มที่ราว 30% ไม่มีทางให้พลังงานพอได้หรอก และสถานีดาต้าเซนเตอร์ไม่มีทางอยู่แต่ในวงโคจรที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์ได้จึงไม่มีทางผลิตไฟฟ้าตลอด 24 ชม.ได้ มันกินไฟเท่าจังหวัดใหญ่ทั้งจังหวัดแล้วต้องมีกังหันแก๊สมีเทนเป็นสิบช่วยปั่นไฟเสริมด้วย การสื่อสารกับสถานีภาคพื้นดินที่เร็วพอและไม่ขาดตอนจนใช้งานจริงในมือถือกับคอมพิวเตอร์ได้ก็เป็นไปไม่ได้ การส่งดาต้าเซ็นเตอร์พร้อมการ์ดจอหลายหมื่นฉันไปวงโคจรมันเป็นไปไม่ได้ มันต้องประกอบในวงโคจร ต้องมีสถานีก่อสร้างในวงโคจรอีก ต้นทุนยังไงก็สูงมหาศาลจนเป็นไปไม่ได้ ขยะอวกาศที่เหลือมาจากจรวดขนส่งกับการก่อสร้างก็จะเยอะมากจนอาจก่อตัวเป็นวงแหวนขยะรอบโลกด้วย บนวงโคจร ส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้งานตามปกติบนโลกจะอยู่ไม่ได้ ต่อให้เป็นแบบที่ลายวงจรเล็ก 60-90nm แบบซีพียูคอมพิวเตอร์สมัย 20-30 ปีก่อนยังไม่รอดเลย บนวงโคจรไม่ได้มีแต่รังสีที่เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า มันมีรังสีที่เป็นอนุภาคด้วยซึ่งแทบไม่มีทางป้องกันไม่ให้ทะลุผ่านเข้ามาได้ในตอนนี้ มันทำลายไอซีคอมพิวเตอร์ได้ ส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ของสถานีอวกาศกับดาวเทียมต้องใช้ลายวงจรใหญ่เป็นไมครอนขึ้นไปถึงอยู่รอดได้ มันมีทางออกครับ แต่มันเป็นทางที่พวกมหาเศรษฐีไอที 7 มหัศจรรย์ของอเมริกาเกลียด มันต้องใช้ระบบประมวลที่ไม่ต้องประมวลผลเทียบสถิติข้อมูลหูดับตับไหม้ จะได้ไม่ต้องกินไฟ กินน้ำ ปล่อยความร้อนอย่างที่การ์ดจอทำ สามารถเลียนแบบการทำงานของระบบประสาทสิ่งมีชีวิตได้เลย และเทคนิคการออกแบบสร้างวงจรไอซีให้บางแค่ไม่กี่อะตอมและสามารถประมวลผลและบันทึกข้อมูลได้ในเวลาเดียวกัน ซึ่งทั้งหมดนี้ไม่อยู่ในการควบคุมของพวกมหาเศรษฐีไอที 7 มหัศจรรย์ของอเมริกาเลย อเมริกาจัดว่าล้าหลังในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ