Why is it so hard to control your diet if you don't understand the mechanics of these three parts of your brain?
Why diet (descent) is difficult
If you don't understand the mechanism of these three parts of the brain,
Everyone knows that they want to lose weight.
Food control
Exercise
"Know and know" but can't.
It's like having something to bring and mind.
Going to find delicious things everywhere
Who's raising your hands?
.
But how many people will know that?
Actually,
It's not caused by
Whoever is weak loses.
But it's because our brains are designed
Let's keep it that way.
.
3 This system is called
Homeostatic (Biological),
Hedonic (Rewards), and
Executive Control (Breaker)
It determines our (eating) behavior.
.
1. Biological (The Survivor)
Hypothalamus (hypothalamus)
In other words, it is the instinctive part of the brain.
Act like the body's "energy meter."
It receives signals from two major hormones.
Ghrelin (from stomach when stomach is empty = hungry)
One simple enough memory is greylin = eat.
The other is
Leptin (from fat cells = full / enough energy accumulated)
When energy is low, it commands us to "find food" to survive.
How's the instinct?
.
2. Hedonic (The Pleasure)
The Mesolimbic Dopamine System, which consists of
- Ventral Tegmental Area (VTA): Dopamine Production Sources (Happiness Substances)
- Nucleus Accumbens (NAcc): Satisfaction Hub
- Amygdala: The part that remembers emotions (i.e. happiness when eating dessert)
This system "doesn't care about hunger."
Only care about happiness
So it's also easily stimulated.
Image
Smell or
Stress (Emotional-eating)
.
3.Breaker (The CEO)
Is like the Executive Control System or Inhibitory Control.
Is the part that serves to "hit the brakes" or "break the mind."
Prefrontal Cortex Brain (PFC)
Especially the part
Dorsolateral Prefrontal Cortex (DLPFC)
This part is the most important.
Keep planning.
Decide by reason; and
Restraint (Inhibitions)
Ventromedial Prefrontal Cortex (vmPFC)
Serves to evaluate "value."
(i.e. choose between
Delicious now vs shapely in the future)
Like a supervising CEO.
The first two men
(Biological & Hedonic)
Using the "Top-down Control" process,
Is to use a long-term goal.
Come to direct short-term behavior
Sounds like good.
But The Breaker has a weakness.
PFC is a "very sensitive" part of the brain.
If we're stressed,
Sleep deprivation or
Use your brain to make other decisions all day.
(Decision Fatigue)
Breaker's force will weaken.
No wonder most people
Say in the same voice that
"The most broken meal is late, doctor."
.
Hope this article will make you understand.
More of my own brain.
And blame yourself less.
The next question is, how do we solve this game?
See you in the next article.
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยพยายามคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนักมาก่อน ผมได้รับรู้ว่าไม่ใช่แค่เรื่องความตั้งใจล้วน ๆ แต่สมองของเรามีบทบาทอย่างมากในการชักนำพฤติกรรมการกินโดยไม่รู้ตัว สมองส่วน Biological หรือ Hypothalamus เป็นเหมือนมิเตอร์วัดพลังงานของร่างกาย เมื่อร่างกายขาดพลังงาน ฮอร์โมนกรีลินจะส่งสัญญาณหิวให้เราต้องกินเพื่อความอยู่รอด จึงไม่แปลกใจที่เมื่อท้องว่าง เราจะรู้สึกอยากกินตลอดเวลา ต่อมาสมองส่วน Hedonic มีบทบาทควบคุมความสุขที่ได้จากการกินอาหาร โดยเฉพาะอาหารที่หวาน มัน หรือมีรสชาติเด่น ๆ ซึ่งโดปามีนที่สมองปล่อยออกมาคือสารสร้างความสุขนี้ แต่จุดที่น่าสนใจคือสมองส่วนนี้ไม่สนใจความหิวจริง ๆ แต่สนใจแค่ความสุขอย่างเดียว ดังนั้นเวลาเครียดหรือเห็นภาพอาหารอร่อย สมองส่วนนี้จะกระตุ้นให้เราอยากกินโดยไม่มีเหตุผล สมองส่วนสุดท้ายคือ Executive Control หรือสมองส่วน Prefrontal Cortex ที่ทำหน้าที่เป็น "เบรก" ยับยั้งความอยากด่วน ๆ ด้วยเหตุผลและเป้าหมายระยะยาว เช่น อยากหุ่นดีในอนาคต แต่สมองส่วนนี้ก็จะ "แบตหมด" ได้ง่ายถ้าเราเครียดหรือใช้สมองหนักมากในวันนั้น ในวันที่รู้สึกอ่อนเพลียหรือเครียด เราก็มักจะยอมแพ้ให้กับมื้อดึกที่ไม่ควรกินเลย ซึ่งเป็นเรื่องปกติของการทำงานสมองส่วนนี้ จากที่ได้เรียนรู้ผมแนะนำว่าอย่าโทษตัวเองมากเกินไปเมื่อควบคุมอาหารล้มเหลว ลองดูแลตัวเองให้ทำงานสมองส่วน Executive Control ได้เต็มประสิทธิภาพ เช่น พักผ่อนให้เพียงพอ ลดความเครียด และวางแผนมื้ออาหารล่วงหน้าเพื่อช่วยลดการตัดสินใจที่ทำให้สมองเหนื่อย ประสบการณ์ตรงยังแนะนำให้ลองปรับสภาพแวดล้อม เช่น อย่าเก็บอาหารที่กระตุ้นความอยากไว้ใกล้ ๆ ตัว หรือใช้เทคนิค mindfulness ในการกินเพื่อให้เราอยู่กับความรู้สึกที่แท้จริง ไม่ใช่กินเพราะอารมณ์ สุดท้าย การเข้าใจกลไกสมองที่มีผลต่อพฤติกรรมการกิน ทำให้เรารู้ว่าการคุมอาหารไม่ใช่เรื่องของความอ่อนแอ แต่คือการเรียนรู้วิธีจัดการกับสมองอย่างชาญฉลาด ซึ่งจะทำให้การลดน้ำหนักเป็นไปได้อย่างสมดุลและยั่งยืน
