ในประเด็นความสัมพันธ์ชายแดนไทย-กัมพูชา เรื่องสำคัญที่ควรทราบคือ กลไกการเจรจาผ่านคณะกรรมาธิการร่วมชายแดน (JBC) ซึ่งได้รับการยอมรับและบันทึกไว้ในบันทึกความเข้าใจ (MOU) ปี 2543 เป็นเครื่องมือสำคัญที่ทั้งสองฝ่ายใช้ในการพูดคุยและแก้ไขปัญหาความขัดแย้งด้านเขตแดนอย่างสันติ ไม่ใช่การใช้เวทีศาลโลกแต่อย่างใด กลไก JBC นี้ช่วยให้เกิดการเจรจาทวิภาคีซึ่งเน้นความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อนบ้าน และช่วยป้องกันความขัดแย้งที่อาจลุกลาม ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงชายแดนและความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างคนทั้งสองประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีเรื่องร้องเรียนพื้นที่ทับซ้อนหรือกรณีความไม่ชัดเจนบนชายแดน ที่ผ่านมามีการรอคอยการประชุมจากฝ่ายกัมพูชาเป็นเวลานานกว่า 12 ปี ซึ่งทำให้การแก้ไขปัญหาชายแดนชะงักงันและเสี่ยงต่อความตึงเครียดที่อาจเกิดขึ้น การย้ำจุดยืนของไทยที่จะไม่ถอนตัวจาก JBC และเรียกร้องให้กัมพูชายุติพฤติกรรมเลี่ยงเวทีดังกล่าว คือความพยายามของไทยในการส่งเสริมให้เกิดการเจรจาที่มีประสิทธิภาพและสันติภาพในพื้นที่ นอกจากนี้ การเคารพพันธกรณีสากลและเอกสาร MOU ปี 43 เป็นการรับประกันว่าการแก้ไขปัญหาจะเป็นไปอย่างถูกต้องและปลอดภัยต่อประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดน การหลีกเลี่ยงใช้ศาลโลกไม่ได้หมายความว่าประเทศไทยไม่เปิดกว้างต่อการแก้ไขปัญหา แต่เป็นการเลือกใช้ช่องทางที่มีความเหมาะสมและมีประวัติความสำเร็จในอดีต สำหรับประชาชนทั่วไป การรับทราบข้อมูลนี้จะช่วยสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับแนวทางการแก้ไขข้อพิพาทชายแดนและลดความวิตกกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายมีความเข้าใจในข้อตกลงและความสำคัญของสันติภาพในบริเวณชายแดนเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของคนในพื้นที่และความสัมพันธ์ระหว่างชาติที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น