ในฐานะคนที่ติดตามข่าวสารทางการเมืองอย่างใกล้ชิด นโยบาย "คนไทยไร้จน" จากพรรคเพื่อไทย ถือเป็นมิติใหม่ที่น่าสนใจมาก เพราะการกำหนดเส้นความยากจนที่ 36,000 บาทต่อปี และการเติมเงินส่วนต่างให้ก้อนนี้ ส่งผลให้คนตกงานหรือมีรายได้น้อยได้รับความช่วยเหลือโดยตรงไม่ต้องรอนาน ผมเองเคยผ่านช่วงเวลาที่รายได้ไม่แน่นอนและกังวลกับความไม่มั่นคง ทางเลือกแบบนี้จะช่วยให้ครอบครัวมีโอกาสได้ประคับประคองชีวิตและวางแผนการเงินได้ดีขึ้นอย่างแท้จริง สำหรับผู้ที่มีรายได้ต่ำกว่ามาตรฐาน รัฐจะเข้ามามีบทบาทเติมเต็มรายได้เพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในวงจรความยากจนอีกครั้ง การช่วยเหลือในรูปแบบนี้ยังมีข้อดีที่ไม่ซับซ้อนและตรงจุด เพราะเน้นไปที่การเติมเงินส่วนต่าง ทำให้ผู้รับไม่ต้องแบกรับภาระหนี้สินหรือความวิตกกังวลนาน ๆ นอกจากนี้นโยบายยังประเมินผลได้ง่าย โดยดูจากจำนวนคนที่พ้นเส้นความยากจนและความเปลี่ยนแปลงของคุณภาพชีวิตหลังได้รับเงินสนับสนุน อย่างไรก็ตาม การปฏิบัติตามนโยบายนี้ยังต้องอาศัยการบริหารจัดการที่ดีและความโปร่งใส เพื่อให้เงินตกถึงมือประชาชนจริงและตรงตามเป้าหมาย นั่นหมายถึงการสร้างระบบตรวจสอบและรายงานผลประสิทธิภาพของโครงการอย่างเป็นระบบ ในมุมมองของผม การลงทุนใน "คน" ด้วยการเติมเต็มรายได้นี้ไม่ใช่แค่ช่วยลดความยากจนในทันที แต่ยังเป็นการลงทุนเพื่อเศรษฐกิจภาพรวมที่ทั่วถึงและมีความยั่งยืน เพิ่มโอกาสให้คนได้พัฒนาศักยภาพและลดช่องว่างทางสังคมอย่างเป็นรูปธรรม