การนำโมเดล Common Space มาปรับใช้ในพื้นที่ใต้ทางด่วนถือเป็นแนวคิดที่น่าสนใจและสร้างสรรค์ในการพัฒนาชุมชนเมืองโดยเฉพาะในกรุงเทพฯที่มีพื้นที่ว่างจำนวนมากแต่ขาดการใช้งานอย่างเต็มที่ พื้นที่ใต้ทางด่วนที่เคยมองว่าไม่ปลอดภัยและไม่ค่อยมีประโยชน์สามารถถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นศูนย์กลางชุมชนที่เปิดโอกาสให้คนทุกวัยได้มาใช้ประโยชน์ร่วมกัน เช่น การจัดกิจกรรมกีฬา การฟื้นฟูพื้นที่สีเขียว หรือแม้แต่พื้นที่สำหรับผู้สูงวัยในการเรียนรู้ทักษะใหม่ๆ หรือ Reskill ซึ่งช่วยให้ผู้สูงอายุสามารถมีอาชีพและสร้างรายได้เสริม ผมได้มีโอกาสเห็นการดำเนินงานลักษณะนี้ในหลายเมืองใหญ่ทั่วโลกซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าแนวคิดการใช้ Common Space ที่เข้าถึงง่ายและถูกออกแบบให้สอดคล้องกับความต้องการของชุมชนท้องถิ่น สามารถสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและลดช่องว่างของความยากจนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ยศชนันยังเน้นนโยบายเร่งด่วนที่เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบันอย่าง “คนไทยไร้จน” ด้วยการเติมเงินขั้นต่ำ 3,000 บาทต่อเดือนให้กับผู้มีรายได้น้อย ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นการช่วยเหลือทางการเงินทันที แต่ยังเน้นการจัดเก็บข้อมูลอย่างละเอียดเพื่อช่วยเหลือได้อย่างตรงจุดและยั่งยืน ถือเป็นวิธีช่วยแก้ปัญหาความยากจนแบบเชิงระบบ ผสมผสานกับการพัฒนาทักษะและโอกาสต่างๆ เพื่อให้ผู้คนสามารถพึ่งพาตัวเองได้ในระยะยาว สุดท้าย การทำงานร่วมกับเยาวชนและชุมชนเพื่อรับฟังปัญหาและข้อเสนอแนะเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้การพัฒนาชุมชนสะท้อนถึงความต้องการจริงของคนในพื้นที่ ทั้งนี้ การสร้างเมืองดีมีที่ให้ในทุกรุ่นทุกวัย ช่วยส่งเสริมความร่วมมือและทำให้เมืองมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างแท้จริง