จากประสบการณ์ส่วนตัวของผู้ปกครองและนักเรียนหลายบ้านที่เห็นด้วยกับมาตรการนี้ พบว่าการลดการใช้สมาร์ทโฟนในช่วงเวลาเรียนช่วยให้นักเรียนมีสมาธิและตั้งใจเรียนมากขึ้นอย่างชัดเจน หลายคนเล่าว่าก่อนหน้านี้มักจะถูกเสียงแจ้งเตือนจากมือถือรบกวนเกือบตลอดเวลา ทำให้ขาดสมาธิและพลาดเนื้อหาที่ครูสอน นอกจากนี้ การที่โรงเรียนตั้งกฎเก็บมือถือยังส่งผลดีทางสังคมด้วย เพราะเด็กๆ มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมชั้นมากขึ้น เนื่องจากไม่มีสมาร์ทโฟนมารบกวน ทำให้กล้าแสดงออกและร่วมกิจกรรมในห้องเรียนมากขึ้น นี่ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องการลดภาวะอ้วนที่เกิดจากการนั่งติดมือถือไม่มีการขยับตัว ซึ่งมาตรการนี้ช่วยให้เด็กๆ หันมาขยับตัวและมีสุขภาพดีขึ้นด้วย ตามรายงานจาก UNESCO ที่ระบุชัดว่าสมาร์ทโฟนเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำลายสมาธิการเรียนรู้ การนำมาใช้ในเวลาที่เหมาะสมและควบคุมได้จึงมีความสำคัญอย่างมากสำหรับความสำเร็จทางการศึกษา รวมถึงการพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กในยุคดิจิทัลนี้ ผู้ปกครองและครูควรช่วยกันสนับสนุนมาตรการนี้ และพูดคุยกับเด็กๆ ให้เข้าใจเหตุผล เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในระยะยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างวินัยในการใช้อุปกรณ์ดิจิทัลอย่างเหมาะสม พร้อมทั้งหากิจกรรมอื่นๆ มาทดแทนเพื่อให้เด็กไม่รู้สึกขาดโลกออนไลน์จนเกินไป สุดท้ายนี้ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวอาจมีความท้าทายในการเริ่มต้น แต่เป็นก้าวสำคัญที่จะช่วยสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนที่ดีขึ้น และส่งเสริมสุขภาพและพัฒนาการทางสังคมของเด็กไทยอย่างยั่งยืนในอนาคต