การเลี้ยงลูกที่ขี้โวยวายหรือกรี๊ดเป็นเรื่องท้าทายสำหรับพ่อแม่หลายๆ คน ส่วนตัวผมเองเมื่อเจอเหตุการณ์ลูกร้องไห้ โวยวาย และไม่ยอมฟังคำสั่ง มักจะรู้สึกกังวลและเครียดมาก เพราะบางครั้งก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรให้ถูกต้องและเป็นประโยชน์กับพัฒนาการของลูกที่สุด จากประสบการณ์ส่วนตัวและแนวทางของคลินิกเด็กหมอเหมี่ยว พบว่าการรับมืออย่างใจเย็นและเข้าใจอารมณ์ของลูกเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ตั้งแต่ลูกอายุประมาณ 1 ขวบขึ้นไป ลูกจะเริ่มแสดงความไม่พอใจและอารมณ์แรง เช่น กรี๊ดดิ้นกับพื้นหรือร้องไห้เสียงดัง วิธีที่ลองใช้และได้ผลคือการใช้ประโยคสั้น ๆ ที่สะท้อนความรู้สึก เช่น "แม่เข้าใจหนูโกรธอยู่" เพื่อให้ลูกรู้ว่าคุณรับรู้และเห็นใจความรู้สึกของเขา การสะท้อนอารมณ์นี้จะช่วยลดความรุนแรงลง และทำให้ลูกไม่รู้สึกโดดเดี่ยว ในช่วงที่ลูกโกรธหรืออาละวาดมาก ๆ การถอยห่างประมาณ 4-5 ก้าวและหันหลังให้ลูกสักพัก ช่วยให้สถานการณ์สงบขึ้น เพราะลูกจะรู้สึกว่ามีพื้นที่ปลอดภัยและไม่ถูกกดดันแบบตรง ๆ เมื่ออารมณ์ลูกเริ่มเย็นลง พ่อแม่ค่อยเดินเข้าไปคุยซ้ำอีกครั้ง สำหรับลูกวัย 2-3 ขวบขึ้นไป สามารถฝึกให้ลูกนั่งในที่ปลอดภัยเพื่อให้ใจเย็นก่อน และพ่อแม่จะพูดคุยกับลูกหลังจากที่ลูกสงบสติอารมณ์ เช่น บอกว่า "หนูมานั่งตรงนี้ก่อนนะ คุยกันอีกทีหลังจากใจเย็นแล้ว" ซึ่งช่วยให้ลูกเรียนรู้การควบคุมอารมณ์ และรู้จักพื้นที่สำหรับผ่อนคลายด้านจิตใจ สิ่งสำคัญที่สุดคือการปลูกฝังตั้งแต่เล็ก ๆ ว่าเมื่อโกรธหรือไม่พอใจสามารถแสดงออกได้แต่ต้องมีขอบเขต พ่อแม่ควรกอดชื่นชมเมื่อเด็กสงบ และอาจมีการใช้ดาวหรือของรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อสร้างแรงจูงใจในการควบคุมพฤติกรรม นอกจากนี้ หากพ่อแม่ยังมีความกังวลเกี่ยวกับพฤติกรรมของลูก หรือพบว่าลูกมีอาการสมาธิสั้น พัฒนาการช้า หรือมีปัญหาด้านอารมณ์ ความช่วยเหลือจากกุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เช่น ที่คลินิกเด็กหมอเหมี่ยว ตรงข้ามเซ็นทรัลเวสเกต สามารถให้คำปรึกษาและการรักษาที่เหมาะสมได้ การเตรียมลูกก่อนเข้าโรงเรียนไม่ใช่แค่เรื่องการเรียนรู้ความรู้เท่านั้น แต่เป็นการเตรียมพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ พ่อแม่ที่เข้าใจและลงมือฝึกฝนทักษะเหล่านี้กับลูกตั้งแต่เนิ่น ๆ จะช่วยให้ลูกมีอารมณ์มั่นคงและพร้อมรับมือกับสังคมใหม่ ๆ ได้ดียิ่งขึ้น สุดท้าย อย่าลืมว่าการเลี้ยงลูกในยุคนี้ไม่ควรเป็นภาระแต่ควรเป็นความสุขและเป็นโอกาสดีที่พ่อแม่จะได้เรียนรู้และเติบโตไปพร้อมกับลูกของตัวเอง