Must have met some people

จากประสบการณ์ที่เคยไปนั่งเล่นเกมตามร้านเกมต่างๆ ผมสังเกตเห็นว่าเด็กร้านเกมมักจะแสดงพฤติกรรมคล้ายกันหลายอย่าง เช่น วัยรุ่นที่ชอบเกาะเบาะหรือนั่งติดกันแน่นเหมือนเป็นกลุ่มเพื่อนสนิท ทำให้บรรยากาศร้านดูคึกคักและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงเกมจากไอคอนไมค์หรือการบูสไมค์เพื่อให้ได้เปรียบในการเล่นเกม บางครั้งก็เจอเด็กเกรียนที่ชอบแซวหรือกวนคนอื่นภายในร้าน บางทีใช้คำพูดแบบบูสไมค์หรือคุยเสียงดังจนบางครั้งอาจทำให้คนอื่นรู้สึกรำคาญ แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมร้านเกมที่มักจะมีการปฏิสัมพันธ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ร้านเกมกลายเป็นเหมือนที่พบปะของวัยรุ่นหลายๆกลุ่ม ที่นอกจากจะมานั่งเล่นเกมแล้วยังเป็นที่แหล่งสังสรรค์ พูดคุย แลกเปลี่ยนเทคนิคการเล่นเกม หรือแม้แต่มีกิจกรรมที่จัดขึ้นในร้านเกมซึ่งช่วยสร้างความสนุกสนานและเพิ่มความผูกพันระหว่างสมาชิกในร้าน การที่ร้านเกมกลายเป็นบ้านหลังที่สองของวัยรุ่นทำให้เห็นว่า นอกจากความสนุกจากเกมแล้ว ยังมีมิตรภาพ ความสัมพันธ์ทางสังคม และพื้นที่ในการแสดงออกตัวตนที่สำคัญสำหรับพวกเขา จึงไม่แปลกที่เราจะต้องเจอพฤติกรรมประเภทเหล่านี้บ่อยๆในร้านเกมทั่วไป