銀色のギニア。太郎の小人バッファロー。

หลายคนเสิร์ชหา “ควายแลบลิ้น” หรือ “รูปควายแลบลิ้น” เพราะมันดูขี้เล่นและน่ารักมาก ซึ่งตะเภาเงิน (ควายแคระเผือก) ของเราก็เป็นสายแลบลิ้นเก่งจริงๆ โดยเฉพาะตอนเห็นคนถือหญ้าสดหรือได้ยินเสียงเรียกคุ้นๆ บางครั้งแลบลิ้นเหมือนทักทาย พอถ่ายใกล้ๆ จะเห็นลิ้นชมพูๆ ตัดกับสีเผือก ยิ่งทำให้ภาพดูเด่นมาก ถ้าใครสงสัยว่า “ควายแคระ” ต่างจากควายทั่วไปยังไง แบบที่เราเจอบ่อยคือสัดส่วนตัวจะกระทัดรัดกว่า ขาสั้นกว่า ทรงดูป้อมๆ เวลาเดินจะดูนุ่มนวลน่ามอง ส่วน “ควายแคระเผือก/ควายเผือกแคระ” จะมีสีขนและผิวอ่อนกว่าปกติ บางตัวออกขาวครีมหรือชมพูอ่อน และบริเวณรอบตา/จมูกจะดูอ่อนสีมากเป็นพิเศษ จุดนี้ทำให้หลายคนเรียกสั้นๆ ว่า “ควายเผือกแคระ” ทริคถ่ายรูปควายแลบลิ้นให้ได้จังหวะ (จากที่ลองเอง): 1) ยืนให้เขาเห็นหน้าเราในระยะที่ไม่กดดัน 2) ใช้เสียงเรียกเดิมๆ ซ้ำๆ 3) เตรียมหญ้าหรืออาหารโปรดไว้ล่อเล็กน้อย แล้วกดถ่ายรัวตอนเขาเริ่มขยับปาก/เลียจมูก เพราะมักจะต่อด้วยจังหวะแลบลิ้นพอดี ถ้าอยากได้ “รูปควายแลบลิ้น” แบบคมๆ แนะนำถ่ายช่วงเช้าหรือเย็น แสงนุ่ม หน้าไม่เงาแข็ง สำหรับคนที่กำลังหาข้อมูลก่อนเลี้ยงควายแคระเผือก สิ่งที่เราให้ความสำคัญคือพื้นที่ให้เดินเล่นและมีร่มเงา (บ้านเราเน้นคอกโปร่ง + ลานดินแห้ง) น้ำต้องสะอาดและมีให้ตลอด เพราะควายชอบแช่/คลุกเพื่อคลายร้อนด้วย อีกอย่างคือดูเรื่องผิวและตาเป็นพิเศษในควายสีอ่อน—วันที่แดดแรงเราจะพยายามให้เขาอยู่ในร่มมากขึ้น และคอยสังเกตอาการคันหรือผิวแห้ง สุดท้ายคำว่า “ควายแคะ” ที่บางคนพิมพ์ค้นหา จริงๆ หลายครั้งหมายถึง “ควายแคระ” นี่แหละ ถ้าเจอโพสต์หรือรูปที่ป้อมๆ สีเผือกๆ แลบลิ้นเก่งๆ ก็มีโอกาสสูงว่าจะเป็นสายเดียวกับตะเภาเงิน ใครชอบแนวนี้ลองดูหลายมุม—หู ตา จมูก ลิ้น—ยิ่งถ่ายใกล้ยิ่งได้เสน่ห์แบบควายแคระเผือกสุดๆ