Can only think and wonder
ตอนที่ได้เห็นภาพถ่ายและแคปชั่นต่างๆ ที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันที่มีอารมณ์หลากหลาย เช่น หน้าตอนแฟนบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร หรือหน้าตอนหัวหน้าขอปรับเพิ่มอีกนิดๆ แล้วทำให้เราอดยิ้มตามไม่ได้ ผมคิดว่าความน่ารักของหมาพันธุ์ Samoyed นั้นไม่ได้มีแค่รูปลักษณ์ที่ขนปุยฟูและหน้าตายิ้มแย้มเหมือนเสมอไป แต่ยังสะท้อนถึงความรู้สึกและอารมณ์ที่เราเองก็เจอในชีวิตประจำวัน ผมเคยเจอช่วงเวลาที่รู้สึกกังวลใจ เหมือนกับที่เห็นในภาพที่บอกว่า "หน้ากูตอนเพื่อนบอกว่าเลิกกับผัวแล้ว" ซึ่งนอกจากจะเป็นเรื่องที่เล่นมุกกันแล้ว ยังถ่ายทอดความรู้สึกแบบไม่ต้องพูดเยอะ ทำให้รู้ว่าอารมณ์ของคนกับหมาอาจจะมีบางอย่างที่คล้ายคลึงกันในความจริงใจและตรงไปตรงมา นอกจากนี้ การที่หมา Samoyed แสดงอารมณ์ผ่านสีหน้าเหมือนคนก็ช่วยให้เราติดต่อสื่อสารกับพวกมันได้ง่ายขึ้น และบางครั้งก็ช่วยคลายเครียดช่วงที่งานเยอะหรือมีเรื่องเครียด เช่น เมื่อ "หัวหน้าขอปรับเพิ่มอีกนิด" ซึ่งเราก็แอบมีท่าทางแบบเดียวกันในใจ นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมมองว่า การเลี้ยงหมาไม่ใช่แค่เรื่องของสัตว์เลี้ยง แต่เป็นการมีเพื่อนร่วมชีวิตที่เข้าใจและแชร์ความรู้สึกได้บางส่วน อีกทั้งยังมีความสุขกับมุขตลกในชีวิตประจำวันผ่านการสื่อสารเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ด้วย
