จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมได้เรียนรู้ว่าการทุ่มเทให้กับคนที่ไม่รักหรือไม่เห็นค่าเรา แม้จะซื้อบ้านหรือรถให้ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของเขาได้จริง ๆ ซึ่งทำให้จิตใจเจ็บปวดและหมดกำลังใจ การไปขอร้องหรือฟูมฟายต่อหน้าเขาก็ไม่ได้ผลอะไรกลับมาเลย ผมเริ่มปรับมุมมองใหม่ คือการโฟกัสไปที่คนที่รักและสนับสนุนเราอย่างจริงใจมากกว่า เพราะคนเหล่านั้นคือคนที่พร้อมจะเดินไปกับเราในทุกช่วงเวลาของชีวิต การชั่งน้ำหนักว่าคนรักและไม่รักใครมากกว่ากันจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้เราไม่หมดแรงใจและไม่เสียเวลาฟุ่มเฟือย นอกจากนี้ การให้เวลากับตัวเองเพื่อฟื้นฟูใจและสร้างความสุขจากสิ่งเล็ก ๆ รอบตัวก็ช่วยให้เราพร้อมเปิดรับความรักดี ๆ ที่คู่ควรในอนาคต เมื่อเรารักตัวเองมากพอ ความรักจากคนอื่นก็จะเข้ามาอย่างเหมาะสมไม่เร่งรีบหรือละเมิดจิตใจของเรา ดังนั้น แทนที่จะทุ่มเทกับคนที่ไม่รักหรือไม่เห็นคุณค่า ลองโฟกัสกับคนที่รัก และให้ความสำคัญกับตัวเองก่อน แล้วคุณจะพบว่าชีวิตจะมีความสุขและมีความหมายมากขึ้นจริง ๆ