เคยไหมที่เรารู้สึกว่าช่วยเหลือคนรอบข้างมากเกินไป จนลืมดูแลตัวเอง เวลาที่เราคอยช่วยตลอดเวลาโดยไม่มีการตั้งขอบเขต บางครั้งอาจทำให้เราเหนื่อยจนไม่เหลือแรงหรือความสุขของตัวเองเลย ผมเองก็เคยผ่านช่วงที่ช่วยเพื่อนและคนในครอบครัวแบบไม่มีขอบเขต เมื่อเวลาผ่านไป ฉันรู้สึกว่าเหนื่อยมาก ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ถึงแม้ว่าการช่วยเหลือจะทำให้รู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนเขา แต่ถ้าไม่ระวัง เราอาจลืมที่จะดูแลหัวใจของตัวเองด้วย จากประสบการณ์ ผมได้เรียนรู้ว่า "ช่วยแบบมีขอบเขต" เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เรายังสามารถมีพลังในการช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างต่อเนื่อง เช่น การรู้ว่าเมื่อไหร่ควรช่วยและเมื่อไหร่ควรให้เขาพึ่งพาตัวเองบ้าง การแบ่งเวลาให้กับตัวเอง การพักผ่อน และการพูดคุยยอมรับความรู้สึกเหนื่อยเป็นเรื่องที่จำเป็น หลายคนอาจคิดว่าเรื่องนี้ง่าย แต่ในความเป็นจริง การตั้งขอบเขตเพื่อปกป้องตัวเองนั้นยากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่รักและเป็นห่วงผู้อื่น แต่นั่นแหละคือทางที่ทำให้เราช่วยได้นานและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองสังเกตความรู้สึกตัวเอง ใส่ใจสุขภาพจิตใจ และกล้าปฏิเสธเมื่อรู้สึกว่าเริ่มเหนื่อยเกินไป สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนรู้ว่า การช่วยเหลือคนอื่นอย่างไม่จำกัดตัวเอง เป็นสิ่งที่ดี แต่การดูแลตัวเองอย่างเหมาะสมก็สำคัญไม่แพ้กัน เพราะถ้าเราเหนื่อยจนหมดแรง วันหนึ่งเราก็อาจจะไม่สามารถช่วยใครได้เลย